Ερανιστής

Κείμενα, άρθρα και ροές επιλεγμένων ειδήσεων

Παλαιά και νέα δεινά: επιδημίες και σιτοδείες στην Ευρώπη [σημειώσεις για την ιστορία της Μεσογείου]


Λέξεις: 4328

Ολόκληρη τη δημοσίευση μπορείτε να τη δείτε στη νέα μας διεύθυνση ΕΔΩ.

Παλαιά και νέα δεινά: οι επιδημίες στην Ευρώπη και τη Μεσόγειο

Το καλύτερο φάρμακο για την ελονοσία είναι ένα  καλά γεμάτο τσουκάλι.

Παροιμία της Τοσκάνης.

Ο «Ιατρός της Ρώμης» είναι χαλκογραφία του 1656 (J. Columbina). Η ενδυμασία που απεικονίζεται χρησίμευε κατά την άποψη των ιατρών της εποχής εκείνης στην προστασία από την επιδημία.

Ο «Ιατρός της Ρώμης» είναι χαλκογραφία του 1656 (J. Columbina). Η ενδυμασία που απεικονίζεται χρησίμευε κατά την άποψη των ιατρών της εποχής εκείνης στην προστασία από την επιδημία. Από τη Βικιπαίδεια.

Ήδη από τον 6ο και τον 7ο αιώνα π.Χ., ξέρουμε ότι οι αρχαίοι Ασσύριοι συνήθιζαν συστηματικά να μολύνουν τα πηγάδια των εχθρών τους. Διακόσια χρόνια αργότερα ένας λοιμός στην Αττική προκάλεσε το θάνατο 10. οοο κατοίκων της Αθήνας, το ένα τέταρτο περίπου του πληθυσμού, σύμφωνα με όσα αναφέρει ο Θουκυδίδης. Οι αντίπαλοι Πελοποννήσιοι κατηγορήθηκαν ότι είχαν μολύνει τις πηγές και προκάλεσαν το λοιμό.

Στις πηγές, ειδικά στους χρονογράφους,  βρίσκουμε συχνά  αφηγήσεις και αναφορές  για πηγάδια που μολύνονταν σκόπιμα είτε με τοξικές ουσίες, όπως η ερυσίβη, ένας  μύκητας της σίκαλης, είτε, συνηθέστερα, από ιούς που προέρχονταν από πτώματα ανθρώπων ή μολυσμένων ζώων. Τα παλιά και δοκιμασμένα  «βιολογικά» όπλα βρίσκονται εξάλλου σε αφθονία και διατίθενται άμεσα, καθώς, όπως θα δούμε και στη συνέχεια, ποτέ δεν έλειψαν οι επιδημίες και οι αρρώστιες στη μακρά ιστορική διάρκεια.  Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, τον 5ο αιώνα π.Χ. οι φονικότατοι  Σκύθες τοξότες, μονίμως χασισωμένοι όπως γράφει, βύθιζαν τις αιχμές τους σε σάπια πτώματα ή σε κοπριά: τα φονικά αυτά βέλη, μπορούσαν και με μια απλή αμυχή να προκαλέσουν στον εχθρό γάγγραινα ή τέτανο. Ορισμένοι στρατηγοί πάλι εξωθούσαν τα εχθρικά στρατεύματα να στρατοπεδεύσουν για μεγάλα διαστήματα σε ανθυγιεινές περιοχές, συνήθως κοντά σε έλη, βάλτους  και υγρές πεδιάδες. Οι γαίες αυτές  θα αντισταθούν για αιώνες στις δαπανηρές προσπάθειες των ανθρώπων να τις κατακτήσουν, να τις μετατρέψουν δηλαδή σε υγιεινά καλλιεργήσιμα εδάφη, κυρίως σιτοβολώνες, οριζώνες και μεγάλα περιβόλια προκειμένου να εξασφαλίσουν τον επισιτισμό των πόλεων. Το 415 π.Χ., για να μείνουμε στα αρχαία χρόνια, κατά την πολιορκία των Συρακουσών, ο στρατηγός των Συρακουσίων Ερμοκράτης

 

Τη συνέχεια μπορείτε να τη δείτε στη νέα μας διεύθυνση ΕΔΩ.

 

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: