Ερανιστής

Κείμενα, άρθρα και ροές επιλεγμένων ειδήσεων

Η Σπατάλη του Ελληνικού Δανείου: κερδοσκοπίες και καταχρήσεις



Γραμματόσημο της χούντας με την υπογραφή του κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια.

Γραμματόσημο της χούντας με την υπογραφή του κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια.*

Το παρακάτω κείμενο αναφέρεται στα εξωτερικά δάνεια που δόθηκαν στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια του αγώνα της Ανεξαρτησίας (1821-1830) και στην κερδοσκοπία που ακολούθησε. Ο  Samuel Howe γράφει:

«Το πρώτο δάνειο για 8ΟΟ.ΟΟΟ λίρες είχαν διαπραγματευθεί με τόκο 59%. το δεύτερο. 2000.000 λίρες, προς 55,5%. Το καθαρό ποσό των δύο δανείων έφτανε τα έξι εκατομμύρια εξακόσιες χιλ.  δολλάρια.  Απ’ αυτά η Ελλάδα πήρε μοναχά κάπου δύο εκατομμύρια δολλάρια. Τι γίνανε τα υπόλοιπα; Το μόνο που ξέρουμε πως 750.000 δολ. στάλθηκαν στις  Ηνωμένες Πολιτείες για ν’ αγορασθούν οι φρεγάτες. Τη μια απ’ αυτές που κόστισε 300.000 δολ.. την έστειλαν στην Ελλάδα. Τα υπόλοιπα όμως 450.000 δολ. τα κατασπατάλησαν προς όφελος Αμερικανών ιδιωτών. Άλλες 8ΟΟ.ΟΟΟ δολλάρια χρησίμεψαν για το φτιάξιμο και τον εξοπλισμό έξη ατμόπλοιων, από τα οποία μοναχά ένα έφτασε στην Ελλάδα.»

Το κείμενο αναφέρεται ακόμη λεπτομερώς στη δράση των φιλλελήνων, κατά δήλωσή τους τουλάχιστον, κ.κ. Μπόουρινγκ και Χιούμ. Ο Τζων Μπόουρινγκ ήταν ποιητής, «φιλάνθρωπος και Φιλέλληνας» και μέλος στη Γραμματεία της Ελληνικής Επιτροπής στο Λονδίνο. Σύμφωνα με τον Samuel Howe «είχε κιόλας κερδίσει 50.000 δολλάρια από τον πόλεμο στην Ελλάδα (αρκετά νόμιμα). Τώρα θέλησε να βγάλει χρήματα κερδοσκοπών­τας με τις Ελληνικές ομολογίες». Από τις 60.000 που πήγαν σε μίζες ο Μπόουρινγκ πήρε 11.000 λίρες μόνο για τη μεσιτεία του και μόλις 10.000 για  την ελληνική Επανάσταση. Ο κύριος αυτός  τοποθέτησε 25.000 λίρες σε Ελληνικά χρεώγραφα, με την ελπίδα πως θα ανεβούν σύντομα. Τα πράγματα δεν πήγαν καλά και ζήτησε τη χασούρα από τους ιθαγενείς αντιπροσώπους της ελληνικής κυβέρνησης:

«Τρέχει λοιπόν στους Αντιπροσώπους και με παρακάλια και με μαρτυρίες για τις πιστές υπηρεσίες του στην Ελλάδα, για την από μέρους τους σκληρότητα να τον αφήσουν να καταστροφή και να καταντήσει να ζητιανεύει με τη φαμίλια του μόνο και μόνο από αφοσίωση του στην Ελλάδα, ζητά από τους αντιπροσώπους να πάρουν πίσω τις ομολογίες, που τις είχε αγοράσει μόνο κ α ι  μόνο για να κρατηθεί ψηλά η πίστη του δανείου. Οι αντιπρόσωποι είναι αδύναμοι, αρκετά εγκληματίες και παίρνουν τις πεσμένες ομολογίες από τα χέρια του χρεώνοντάς της στο άρτιο στην Ελληνική Κυβέρνηση».

Ο  κ. Χιουμ αγόρασε  ομολογίες 10.000 λιρών με 59%, ισχυριζόμενος πως θα τις κρατήσει αδιαφορώντας αν έπεφτε ή ανέβαινε η τιμή τους. Οι ομολογίες πέσανε και ο  κ. Χιουμ άρχισε να υπολογίζει τη σοβαρή χασούρα. Προφασίζεται πως οι Αντιπρόσωποι «τον πρόσβαλαν» σε κάποια αποστολή και ανακοινώνει την απόφασή του να πουλήσει, διότι και  «η τιμιότητά του εθίγη από την είδηση τα «Ελληνικά χρεώγραφα πέφτουν» και τον παρακίνησε να ξεπουλήσει με απώλεια 1.600 λιρών». Όπως ενδεχομένως θα μαντέψατε,  οι κατάπληκτοι Έλληνες αντιπρόσωποι του δίνουν στο χέρι τη διαφορά των 1600 λιρών, μη χαθεί το κελεπούρι και χαλάσει η φήμη των ομολόγων.

Σχεδόν όλα τα μέλη της Ελληνικής Επιτροπής, γράφει ο Howe,  κατηγορούνται για αμέλεια καθήκοντος και για προδοτική άγνοια των στερήσεων και της πραγματικής κατάστασης της Ελλάδας. Όσο για τα είδη που στείλανε στην Ελλάδα, αν εξαιρέσουμε τα τυπογραφικά πιεστήρια, όλα τ’ άλλα ήταν άχρηστα. Ο Σερ Φράνσις Μπάρντιτ, ο Χόμπχαουζ, ο Έλις και άλλα σπουδαία ονόματα είναι ανακατεμένα στις καταχρήσεις. Μα ο ‘Ελις πραγματο­ποίησε ό,τι είχε αναλάβει. Και ο Μπάρντιτ και ο Χόμπχαουζ κατηγορούνται γι’ αμέλεια καθήκοντος. Ένας πομπώδης λόγος ή μια πρόποση, ενώ απολαμβάνουν ένα όμορφο δείπνο σε μια ταβέρνα του Λονδίνου προς ευόδωση της Ελληνικής υπόθεσης και με έξοδα της Ελλάδας, αυτό ήταν όλο κι όλο που πρόσφεραν.

Την κατασπατάληση των δανείων θα διαπιστώσει και αργότερα εμπεριστατωμένα και αναλυτικά η ελεγκτική επιτροπή που όρισε ο Ιωάννης Καποδίστριας, γι’ αυτά όμως, για τις φρεγάτες που παρήγειλλε η χώρα στην Αμερική, το ναύαρχο Κόχραν που «θα βύθιζε τον τουρκικό στόλο¨ και ενθυλάκωσε  37.000 λίρες για υπηρεσίες ανύπαρκτες μέχρι να τον ξαποστείλει ο Καποδίστριας ως ανίκανο και διεφθαρμένο, και άλλα  νόστιμα θα αναφερθώ σε επόμενο σημείωμα. Ολόκληρο το άρθρο στη συνέχεια.

Η Σπατάλη του Ελληνικού Δανείου: κερδοσκοπίες και καταχρήσεις**

Του Samuel Howe

Ο Γεώργιος Κουντουριώτης εμφανίζεται στο πολιτικό προσκήνιο για πρώτη φορά στα τέλη του 1823, όταν ο Αλέξ. Μαυροκορδάτος πείθει τους Κουντουριώτες ν’ αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας. Μαζεύτηκαν τότε όλοι της φατρίας του Μαυροκορδάτου και του Κωλέτη στο Κρανίδι και εξέλεξαν παράνομα άλλη κυβέρνηση – άλλο εκτελεστικό σώμα– με πρόεδρο τον Γεώργιο Κουντουριώτη. Ως πρωθυπουργός, λοιπόν, της επαναστατημένης Ελλάδας ο Γεώργιος Κουντουριώτης δεν κατόρθωσε να κάμει ούτε ένα καλό. Επί πρωθυπουργίας του ξέσπασε ο εμφύλιος, για τον οποίο δούλεψε από το παρασκήνιο μεθοδικά ο Μαυροκορδάτος και η φατρία του. Μίσθωσαν στρατεύματα από τη Ρούμελη, πληρώνοντάς τα με τα χρήματα του δανείου, τα οποία μόλις είχαν έρθει από την Αγγλία. Όσα χρήματα δε σπαταλήθηκαν στον εμφύλιο, δόθηκαν στους Υδραίους ως αποζημίωση για τον πόλεμο, κρατώντας οι Κουντουριωταίοι τη μερίδα του λέοντος για τον εαυτό τους. Συνέλαβαν τον Κολοκοτρώνη και τον φυλάκισαν στην Ύδρα. Το 1824 κατέστρεψαν οι Τούρκοι την Κάσο και τα Ψαρά.***

Τίποτα δεν μπορεί να περιγράψει τη δίκαιη απορία της Ελλάδας, που διόρισε κυβερνητικό αντιπρόσωπο (τον κ. Σπανιολάκη) για να πάει στο Λονδίνο, να δει πού πήγε Λυτό το τεράστιο ποσό και αν ήταν δυνατόν να σωθεί κάτι για τις τωρινές ανάγκες της χώρας. Άμα έφτασε αυτός στο Λονδίνο, βρήκε να τρώγονται μεταξύ τους τα εκεί μέλη της Ελληνικής Επιτροπής, οι ομολογιούχοι και οι Έλληνες Αντιπρόσωποι. Στον τύπο δημοσιεύονταν κατηγορίες και αντεγκλήσεις που ξεσκέπαζαν αισχρή παραμέληση του καθήκοντος, καταχρή­σεις και ολοφάνερες κλεψιές, σε τέτοιο βαθμό, που φυσικά όπου και να γινόταν θα ‘ταν αίσχος μα πολύ περισσότερο εδώ, που τα χρήματα αυτά χρειάζονταν για την σωτηρία ολοκλήρου του Έθνους. Και όλα αυτά έγιναν από ανθρώπους που το στόμα τους είχαν συνεχώς τη λέξη ελευθερία, πατριωτισμός, φιλανθρωπία και φιλελληνισμός. Ακόμα το κοινό δεν έχει ιδέα για την αδιάντροπη σπατάλη ενός μεγάλου μέρους, του δανείου και για τις απειράριθμες καταχρήσεις που γίνανε. Όσα όμως ειπώθηκαν είναι αρκετά, για να μας διαφωτίσουν και να δείξουν πως  Επιτροπή του Λονδίνου αμέλησε αφάνταστα το καθήκον της και πως πολλά από τα μέλη της κερδοσκοπούσαν σε βάρος της δυστυχίας της Ελλάδος. Αυτοί πάλι έκαναν σφάλματα όπως θα λέγαμε για ανθρώπους με λιγότερη σημασία. Είναι ακόμα γνωστό πως ο Ορλάνδος και ο Λουριώτης. αποδείχτηκαν ανόητοι και αφελείς.

Το πρώτο δάνειο για 8ΟΟ.ΟΟΟ λίρες είχαν διαπραγματευθεί με τόκο 59%. το δεύτερο. 2000.000 λίρες, προς 55,5%.

Το καθαρό ποσό των δύο δανείων έφτανε τα έξι εκατομμύρια εξακόσιες χιλ.  δολλάρια Απ’ αυτά η Ελλάδα πήρε μοναχά κάπου δύο εκατομμύρια δολλάρια. Τι γίνανε τα υπόλοιπα; Το μόνο που ξέρουμε πως 750.000 δολ. στάλθηκαν στις  Ηνωμένες Πολιτείες για ν’ αγορασθούν οι φρεγάτες. Τη μια απ’ αυτές που κόστισε 300.000 δολ.. την έστειλαν στην Ελλάδα. Τα υπόλοιπα όμως 450.000 δολ. τα κατασπατάλησαν προς όφελος Αμερικανών ιδιωτών. Άλλες 8ΟΟ.ΟΟΟ δολλάρια χρησίμεψαν για το φτιάξιμο και τον εξοπλισμό έξη ατμόπλοιων, από τα οποία μοναχά ένα έφτασε στην Ελλάδα.

Μόνο αυτά τα ποσά μπορούν να υπολογιστούν. Οι αντιπρόσωποι ζούσαν τη μεγάλη ζωή και δε δίνανε λογαριασμό σε κανέναν. Μερικοί της Επιτροπής του Λονδίνου είχαν κάνει κάποιο έλεγχο για τη χρησιμοποίηση του δανείου, μα δεν είχαν καμμιά διάθεση να ικανοποιήσουν την περιέργεια του κοινού. Μα οι ομολογιούχοι και όσοι είχαν ανακατευθεί με το δάνειο διαμαρτύρονταν έντονα και ζητούσαν ν’ αποδοθεί λογαριασμός. Γι’ αυτό, αναγκάστηκαν στο τέλος να παρουσιάσουν ένα μπαλωμένο λογαριασμό, μ’ ένα σωρό αντιφάσεις και χωρίς αποδείξεις.

ΠΡΩΤΟ ΔΑΝΕΙΟ.

………………………………………..

ΔΕΥΤΕΡΟ ΔΑΝΕΙΟ

Στη διανομή αυτού του δανείου η Ελληνική Επιτροπή επίσημα δεν είχε ανακατευτεί. Το βάρος της ευθύνης πέφτει πάνω στους δυο Έλληνες Αντιπρο­σώπους. Όλες οι απάτες δεν μπορούν ν! αναφερθούν εδώ, μα μερικές πολύ χτυπητές μπορεί να σημειωθούν. Οι κ.κ. Ριχάρντοι. ενήργησαν απλώς σαν έμποροι και υπάρχουν δικαιολογητικά που δείχνουν πως ενεργήσανε σαν τίμιοι έμποροι. Φαίνεται πως πλήρωσαν 10.000 λίρες στον κ. Ήστχοπ και 6.500 στους κ.κ. Λόυντ και Σία. Και είναι βέβαιο πως άφησαν για την Ελληνική Κυβέρνηση 7.500 λίρες, για ν’ αγοραστούν οι υποτιμημένες ομολογίες προς 14%. Το άλλο κοντύλι μεσιτεία στον Μπόνφιλ. Φαίνεται πως αυτό ήταν ολωσδιόλου ψεύτικο. Τα κόμματα λέγανε πως τα λεφτά πληρώθηκαν για χασούρες από κερδοσκοπίες του πρώτου δανείου.

Στο τεράστιο ποσόν των 113.000 λιρών, που διατέθηκε για να εξαγορασθούν οι ομολογίες του πρώτου δανείου, φαίνεται πως καλύφθηκαν πολλές καταχρή­σεις. Η μία είναι αυτή της εξαγοράς των ομολογιών κατά τους μήνες Οκτώβριο και Νοέμβριο σε χρέωση της Κυβερνήσεως με 54 και 56%. Όταν όλο αυτό το διάστημα οι ομολογίες πουλιόνταν στην αγορά με 22%. Τη διαφορά την τσέπωσαν με πανουργία.

Δυο χιλιάδες εξακόσιες ενενήντα πέντε λίρες χάθηκαν από σφάλμά του Μαυροκορδάτου, κάποιου Έλληνα εμπόρου στο Λονδίνο. Τα βιβλία του κ. Μαυροκορδάτου παρουσιάζουν το δάνειο μόνο με 500 λίρες. Αυτές δικαιολογήθηκαν πώς αποτελούσαν χρήματα που η Ελληνική Κυβέρνηση χρωστούσε στον κ. Μαυροκορδάτο. Μα γιατί δε διατύπωσαν αξιώσεις τότε που ο Μαυροκορδάτος  χρεωκόπησε και η περιουσία του μοιράστηκε στους πιστωτές του;

Μόνο ποσό 1200 λιρών χρεώθηκε σαν εγγραφή από την Καλκούτα. Μα οι σχεδιαστές αυτού του περίφημου λογαριασμού ήσαν πολύ ανόητοι. Λες και δεν ήξεραν πως υπάρχουν κι άλλοι που ενδιαφέρονται για τις υποθέσεις της Ελλάδας κι ότι θα ψάξουν για τους λογαριασμούς της Επιτροπής στην Καλκούτα και θα δουν πως το έμβασμα ήταν 2.200 λίρες.

Οι Αντιπρόσωποι ήταν οι κ. Ορλάνδος. Λουριώτης και Ζαίμης. Μα ο τελευταίος ήταν κύριος  (πραγματικός κύριος) και απαλλάσσεται από κάθε ανάμιξη σ’  αυτές τις δουλειές, γιατί απουσίαζε.

Γιατί πληρώθηκε το ποσό των 11.200 λιρών για v’ αγοραστούν 21.000 λίρες ομολογίες προς 53% μια και την ίδια εποχή αυτές οι ομολογίες δεν πιάνανε παραπάνω από 26% στην αγορά;

Αυτή είναι επικίνδυνη και δύσκολη ερώτηση. Η απάντηση δόθηκε τόσο δύσκολα, όσο δύσκολα βγαίνει ένα άγριο θηρίο από την κρυψώνα του,  γιατί αφορούσε την υπόληψη υψηλών προσώπων. Μα δεν είναι καιρός για σεβασμό. Στο τέλος έγινε γνωστό πως επρόκειτο για το συμφέρον των κ.κ. Μπόουρινγκ και Χιούμ. Ο Τζων Μπόουρινγκ ποιητής, φιλάνθρωπος και Φιλέλληνας, ήταν στη Γραμματεία της Ελληνικής Επιτροπής στο Λονδίνο και σ’ αυτή τη δουλειά εργάστηκε πραγματικά σκληρά. Η αλήθεια είναι πως έκανε πολλές επιδείξεις με ασήμαντες αγαθοεργίες για την υπόθεση της ελευθερίας και της καταπιεζόμενης ανθρωπότητας. Είχε όμως και κάποιο λόγο για να τα κάνει αυτά. Το λιγότερο έπρεπε να πάρει δημόσιο έπαινο γιατί δεν πληρώθηκε. Ω. όχι. Ήθελε να ‘χει την ικανοποίηση πως υπηρέτησε την Ελλάδα εθελοντικά. Τη συνείδησή του δεν τη βάραινε η σκέψη πως πήρε έστω κι ένα δολλάριο από την πάσχουσα Ελλάδα. Είχε κιόλας κερδίσει 50.000 δολλάρια από τον πόλεμο στην Ελλάδα (αρκετά νόμιμα). Τώρα θέλησε να βγάλει χρήματα κερδοσκοπών­τας με τις Ελληνικές ομολογίες. Γι’ αυτό τοποθέτησε 25.000 λίρες σε Ελληνικά χρεώγραφα, με την ελπίδα πως θα ανεβούν σύντομα. Δυστυχώς γι’ αυτόν μέσα σε λίγες μέρες πέσαν. Ο Μπόουρινγκ πανικοβλήθηκε μην πέσουν περισσότερο. Τρέχει λοιπόν στους Αντιπροσώπους και με παρακάλια και με μαρτυρίες για τις πιστές υπηρεσίες του στην Ελλάδα, για την από μέρους τους σκληρότητα να τον αφήσουν να καταστροφή και να καταντήσει να ζητιανεύει με τη φαμίλια του μόνο και μόνο από αφοσίωση του στην Ελλάδα, ζητά από τους αντιπροσώπους να πάρουν πίσω τις ομολογίες, που τις είχε αγοράσει μόνο κ α ι  μόνο για να κρατηθεί ψηλά η πίστη του δανείου. Οι αντιπρόσωποι είναι αδύναμοι, αρκετά εγκληματίες και παίρνουν τις πεσμένες ομολογίες από τα χέρια του χρεώνοντάς της στο άρτιο στην Ελληνική Κυβέρνηση. Ο κ. Μπόουρινγκ αναπνέει, σώθηκε από την καταστροφή και μπορεί τώρα να συνεχίσει τις αφίλοκερδείς υπηρεσίες του στην αγαπημένη του Ελλάδα.

Ας δούμε τώρα τον ονομαστό Σκωτσέζο οικονομολόγο, το φίλο της ελευθε­ρίας και των δικαιωμάτων του ανθρώπου, τον Ιωσήφ Χιούμ Μ.Ρ. (μέλος του Κοινοβουλίου).

Αυτός ο φιλέλληνας είχε κάνει πολύ θόρυβο πως είχε υπηρετήσει τα συμφέροντα της Ελλάδας από την αρχή του αγώνα της. Ήταν πλούσιος, ακουστός και δραστήριος επιχειρηματίας. Μόνιμο μέλος της Ελληνικής Επι­τροπής. Για την αγνότητα των ελατηρίων ενός τέτοιου ανθρώπου δεν μπορούσε να υπάρχει αμφιβολία. Άμα άνοιξαν οι εγγραφές για το ελληνικό δάνειο, ο κ. Χιουμ έγραφε το νομό του για ομολογίες 10.000 λιρών με 59%, λέγοντας πως θα τις κρατήσει αδιαφορώντας αν έπεφτε ή ανέβαινε η τιμή τους. Σε λίγο οι ομολογίες πέσανε. Ο κ. Χιουμ άρχισε να υπολογίζει τη χασούρα. Ήταν σοβαρή. Οι ομολογίες πέφτανε ραγδαία.  Με ποιο πρόσχημα να πουλήσει; Αυτό τον απασχολούσε καιρόν δυσκόλευε. Ξαφνικά προφασίζεται πως οι Αντιπρόσωποι τον πρόσβαλαν σε κάποια αποστολή και ανακοινώνει την απόφασή του να πουλήσει. Οι Αντιπρόσωποι ταραγμένοι χρησιμοποιούν κάθε τρόπο για να τον καλμάρουν, διαβεβαιώνοντάς τον πως δεν είχαν καμμιά πρόθεση να τον θίξουν. Ο κ. Χιουμ είναι αδιάλλακτος. Η τιμιότητά του εθίγη από την είδηση τα «Ελληνικά χρεώγραφα πέφτουν» και τον παρακίνησε να ξεπουλήσει με απώλεια 1.600 λιρών, προς μεγάλη ζημιά της Ελληνικής πίστης στην αγορά. Μα σε λίγο τα Ελληνικά χρεώγραφα αναβαίνουν και φτάνουν στο άρτιο. Αμέσως η ευαισθη­σία για την τιμιότητά του εξαφανίζεται. Γρήγορα ηρέμησε και σκέφτεται πώς να ξαναπάρει πίσω τις 1.600 λίρες. Πρότεινε να του πληρώσουν το ποσόν αυτό οι Αντιπρόσωποι. Αυτοί μένουν κατάπληκτοι μα από φόβο μη χάσουν έναν άνθρωπο σαν τον Χιουμ,  τον σοβαρό επιχειρηματία της Επιτροπής, που γνωρίζει καλά την πραγματική κατάσταση και τις προσδοκίες της Ελλάδας και που η δημόσια αποχώρησή του από την υπόθεση θα ζημίωνε πολύ τον αγώνα, ζυγιάζοντάς τα όλα αυτά και ξέροντας πόσο κι αυτοί οι ίδιοι βρίσκονταν έξω από το σωστό δρόμο, πληρώνουν τον κ. Χιουμ και χρεώνουνε τη χασούρα που έπαθε, κερδοσκοπώντας, στα Ελληνικά ομόλογα.

Αυτές οι έρευνες θα ‘πρεπε να προχωρήσουν ακόμα περισσότερο, θα ‘πρεπε να ξεσκεπαστούν κάτι τέτοια γεγονότα, όχι μονάχα στο Λονδίνο μα παντού όπου οι Έλληνες ζήτησαν βοήθεια. Μα και αυτά που έχουν ειπωθεί για τη φτωχιά Ελλάδα είναι αρκετά για να κοκκινίζει όποιος αποκαλείται Φιλέλληνας.

Οι αποκαλύψεις που γίνανε τότε. είχαν ενοχοποιήσει πολλούς, που ως εκείνη τη στιγμή το όνομά τους ήταν καθαρό. Σχεδόν όλα τα μέλη της Ελληνικής Επιτροπής κατηγορούνται για αμέλεια καθήκοντος και για προδοτική άγνοια των στερήσεων και της πραγματικής κατάστασης της Ελλάδας. Όσο για τα είδη που στείλανε στην Ελλάδα, αν εξαιρέσουμε τα τυπογραφικά πιεστήρια, όλα τ’ άλλα ήταν άχρηστα. Ο Σερ Φράνσις Μπάρντιτ, ο Χόμπχαουζ, ο Έλις και άλλα σπουδαία ονόματα είναι ανακατεμένα στις καταχρήσεις. Μα ο ‘Ελις πραγματο­ποίησε ό,τι είχε αναλάβει. Και ο Μπάρντιτ και ο Χόμπχαουζ κατηγορούνται γι’ αμέλεια καθήκοντος. Ένας πομπώδης λόγος ή μια πρόποση, ενώ απολαμβάνουν ένα όμορφο δείπνο σε μια ταβέρνα του Λονδίνου προς ευόδωση της Ελληνικής υπόθεσης και με έξοδα της Ελλάδας, αυτό ήταν όλο κι όλο που πρόσφεραν.

Πού είναι αυτοί που αρνούνται όχι μόνο βοήθεια, αλλά ακόμα τη συμπάθειά τους στην Ελλάδα, γιατί οι ναυτικοί της είναι πειρατές, οι έμποροί της απατεώνες και οι στρατιώτες της σκληροί; Πού είναι αυτοί οι κ.κ., που προσπαθούν να αμβλύνουν το πνεύμα της αγάπης προς τον άνθρωπο, που πνέει πάνω σε αυτή τη γη, λέγοντας πως οι Έλληνες αξίζουν να ‘ναι σκλάβοι;  Ας έρθουν να εξετάσουν την διαγωγή των τιμίων Φιλελλήνων, που για αυτούς μιλήσαμε, και ας πουν, αν αυτοί είχαν ανατραφεί μέσα στο σκοτάδι, κάτω από το βούρδουλα του τυράννου, η διαγωγή τους θα ‘ταν καλύτερη από των Ελλήνων;

 

*Πηγή φωτό: http://www.mlahanas.de/Greece/History/Portraits/Greek/IoannisKapodistrias.html

**Πηγή: περιοδικό Ιστορική Επιθεώρηση, τεύχος Οκτωβρίου 1971, σελ. 73-76.

***Πηγή: Αργολική Βιβλιοθήκη.

Advertisements

5 responses to “Η Σπατάλη του Ελληνικού Δανείου: κερδοσκοπίες και καταχρήσεις

  1. Pingback: Μέντελσον Μπαρτόλδυ: Tα αγγλικά δάνεια « Ερανιστής

  2. Pingback: Μέντελσον Μπαρτόλδυ: Tα αγγλικά δάνεια « Ερανιστής

  3. Pingback: 1821-σήμερα(Ι): Ο Σκάι καταλαμβάνει την Τριπολιτσά « Ερανιστής

  4. Pingback: 1821-σήμερα(Ι): Ο Σκάι καταλαμβάνει την Τριπολιτσά | Ερανιστής - υπό ανέγερση...

  5. Pingback: Μέντελσον Μπαρτόλδυ: Tα αγγλικά δάνεια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: