Ερανιστής

Κείμενα, άρθρα και ροές επιλεγμένων ειδήσεων

Αμερικανός πρόεδρος Τζόνσον: «Γαμώ το Κοινοβούλιο και το Σύνταγμα σας»!


Αμερικανός πρόεδρος Τζόνσον: «Γαμώ το Κοινοβούλιο και το Σύνταγμα σας»!

Την περίδοδο που ακολούθησε τη  λήξη του εμφυλίου πολέμου, ο αμερικα­νικός παράγοντας χρησιμοποιώντας ως κύριο μέσο πίεσης την οικονομική και στρατιωτική βοήθεια που δίνεται στην Ελλάδα με βά­ση το «σχέδιο Μάρσαλ», επιχειρεί να διεισδύσει σε όλους τους τομείς της κοινωνικής και πολιτικής ζωής.

Οι Αμερικανοί θα προσπαθήσουν συστηματικά, και θα το επιτύχουν σε σημαντικό βαθμό, να ελέγξουν τις θέσεις κλειδιά  της στρατιωτικής μηχανής. Εκατοντάδες στελέχη του στρατού εκπαιδεύονται στην Αμερική, οι αμερικάνικες χρηματοδοτήσεις μοιράζονται σε μια σειρά δημόσιους τομείς και  δημιουργείται σταδιακά ένας παρακρατικός- στρατιωτικός μηχανισμός σχεδόν ανεξάρτητος από κάθε δημοκρατικό πολιτικό έλεγχο. Αυτός ο μηχανισμός θα οπλίσει αργότερα και το χέρι των δολοφόνων του Σωτήρη Πέτρουλα και του Γρηγόρη Λαμπράκη.

Οι γεωπολιτικές και οικονομικές «ζώνες επιρροής», ανεξάρτητα από την ανεκδοτολογία που αναπτύχθηκε γύρω από το ζήτημα, καθορίστηκαν όπως ήταν επόμενο από τους νικητές του πολέμου Τσότσιλ και Στάλιν στη Μόσχα τον Οκτώβριο του 1944. Η Ελλάδα εντάσσεται στο ΝΑΤΟ το 1952 και στο εξής θα αποτελέσει ένα προπύργιο των Η.Π.Α. στην «άμεση από βορρά απειλή», σύμφωνα με τη ρητορική της εποχής του ψυχρού πολέμου, που δεν ήταν και τόσο ψυχρός τελικά, αφού δεκάδες πολύνεκροι και καταστροφικοί πόλεμοι έγιναν στη διάρκεια του.

Οι Η.Π.Α., αφού μας παρέλαβαν από κηδεμονία των Άγγλων την προηγούμενη δεκαετία, και μετά τη συντριβή των αριστερών ανταρτών του Δημοκρατικού Στρατού στο Βίτσι και το Γράμμο τον Αύγουστο του 1949, αποκτούν πλέον και με το νόμο ¨επικυριαρχικά δικαιώματα» στην Ελλάδα.

Την ίδια περίοδο στη νοτιοανατολική πτέρυγα του NATO με α­φορμή την κυπριακή κρίση, οι Αμερικανοί θα δοκιμά­σουν με επιτυχία την πολιτική αποτελεσματικότητα του  πολυπλόκαμου μηχανισμού που έχουν στήσει επιμελώς όλο το προηγούμενο διάστημα. Οι προσδοκίες των Αμερικανών θα δικαιωθούν και η ελληνική κυβέρνηση, μετά από ένα συνδυασμό δημόσιων και παρασκηνιακών πιέσεων  θα υπογράψει τις   συμφωνίες  της Ζυρίχης και του  Λονδίνου με τις ο­ποίες ολοκληρώνεται  η πρώτη φάση της κυπριακής κρίσης.

Γύ­ρω στα 1959 οι Έλληνες θα σταματήσουν να τρώνε με «χρυσά κουτάλια», αφού η μαρμίτα του σχεδίου Μάρσαλ κόβεται και στο εξής η οικονο­μική ανάπτυξη θα περάσει στη μεταπολεμική «ιδιωτική πρωτοβουλία», βασικά στα χέρια των αεριτζήδων που αναδείχτηκαν στη διάρκεια της κατοχής και του εμφυλίου. Ανοίγει πλέον ο  δρόμος για την ανεξέλεγκτη εισβολή των αμερικανικών επιχει­ρήσεων στην Ελλάδα και σε όλη την έκταση του οικονομικού χώρου που συνδέθηκε με το «Σχέδιο Μάρσαλ». Η εξέλιξη αυτή θα καθορίσει σε σημαντικό βαθμό και το μεταπολεμικό οικονομικό μοντέλο ανάπτυξης στη χώρα.

Στο άμεσα πολιτικό-κομματικό  επίπεδο ο αμερικάνικος παράγοντας καταφέρνει επίσης να μειώσει σημαντικά τον αριθμό των πολιτικών κομμάτων: από τα 44 κόμματα που πήραν μέρος στις εκλογές του 1950 περνάμε σε 12 κόμματα στις εκλογές του 1956, για να καταλήξουμε σε μόλις 6 κόμματα στην εκλογική αναμέτρηση του 1961.

Οι ΗΠΑ ελέγχουν και με αυτό τον τρόπο την πολιτική σταθερότητα στο εσωτερικό, προωθούν με κάθε μέσο τη διαμόρφωση μεγάλων και σχετικά ελεγχόμενων κομματικών μηχανισμών και καταφέρνουν να μονοπωλήσουν σχεδόν τον ιδεολογικό και πολιτικό χώρο του κέντρου και της δεξιάς. Η δεδομένη αντιπαλότητα τους προς τις κομουνιστογενείς δυνάμεις, ή τουλάχιστον προς όσες θεωρούν τέτοιες, επεκτείνεται και στο χώρο της κεντροαριστεράς και βεβαίως στον ίδιο τον Αντρέα Παπανδρέου, όπως θα φανεί και στη συνέχεια.

Αξίζει εδώ να σημειώσουμε ότι, προς έκπληξη πολλών, η ΕΔΑ αναδείχτηκε αξιωματική αντιπολίτευση στις εκλογές του 1958, με ποσοστό 24,4 % και εξέλεξε  79 βουλευτές. Η ΕΔΑ, ένα ευρύτερο πούμε σχήμα της αριστεράς ιδρύθηκε το 1951 ενώ το Κ.Κ.Ε. βρίσκεται επίσημα εκτός νόμου και θα νομιμοποιηθεί τελικά το 1974 επί κυβερνήσεως Κ.Καραμανλή. Οι αμερικάνικος παράγοντας και οι ντόπιοι συνεργάτες τους στο παλάτι, τα κόμματα και το στρατό, θορυβημένοι τόσο από την άνοδο της ΕΔΑ, όσο και από την  λαϊκή δυσαρέσκεια που εκδηλώνεται όλο και πιο δυναμικά και ανεξέλεγκτα,  θα κουρελιάσουν κυριολεκτικά το όποιο σύνταγμα της χώρας το καλοκαίρι του 1965, κατά τη διάρκεια της «αποστασίας». Ο βασιλιάς Κωσταντίνος εξαναγκάζει σε παραίτηση τον εκλεγμένο πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου, αφού αρνήθηκε να του παραδώσει το νευραλγικό υπουργείο εθνικής άμυνας.

Ακολουθεί  όργιο: σχεδόν απροκάλυπτα και μέρα μεσημέρι  προσφέρονται οικονομικά και πολιτικά ανταλλάγματα, η Ένωση Κέντρου διασπάται και οι «αποστάτες» ρίχνουν την κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου. Αποχωρούν σταδιακά 45 βουλευτές της Ένωσης Κέντρου, μεταξύ των οποίων και ο μετέπειτα πρωθυπουργός Κωσταντίνος Μητσοτάκης.

Ας περάσουμε τώρα σε ένα επεισόδιο από την ίδια περίοδο, ενδεικτικό του τρόπου με τον οποίο αντιμετώπιζαν οι Αμερικανοί την Ελλάδα και τους πολιτικούς της εποχής. Το καλοκαίρι του 1964, λαι ενώ στην κυβέρνηση βρίσκεται ο Γ. Παπανδρέου, ο Ελληνοκαναδός πολιτικός και συγγραφέας Φίλιπ Ντιν Τσιγάντες επιστρέφει στην αμερικανική πρωτεύουσα για να υπερασπιστεί τα ελληνικά συμφέροντα στην Κύπρο και να υποστηρίξει, περίπου, ότι η Ελλάδα μπορούσε και έπρεπε να παραμείνει συνταγματική δημοκρατία και να μη γίνει κράτος-δορυφόρος της Αμερι­κής, όπως συνέβη σε άλλες χώρες που είχαν αυταρχικά και ανοιχτά δικτατορικά καθεστώτα. Αφηγείται σχετικά:

«Συναντήθηκα με τον Ρόμπερτ (Μπομπ) Κένεντι. Όπως είχαμε προσυμφωνήσει, συναντηθήκαμε στο σπίτι μιας κοινής φίλης, της Μάργκαρετ Χίγκινς. της μακαρίτισσας πλέον μεγάλης δημοσιογράφου. Μείναμε μόνοι μας και του μίλησα για τη δη­μοκρατία στην Ελλάδα. Του είπα ότι η κυβέρ­νηση Παπανδρέου ήταν μια μετριοπαθής φιλοδυτική κυβέρνηση, που δεχόταν έντονες πιέ­σεις από τη Δεξιά, ενώ η αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα φαινόταν να μεροληπτεί εναντίον της κυβέρνησης Παπανδρέου».(1)

Κένεντι: «Γνωρίζω ότι οι άνθρωποι μας στρέφονται κατά του Παπανδρέου».

«Δεν μπορεί κάποιος στην Ουάσινγκτον να τους σταματήσει;», τον ρώτησα.

Κένεντι:  «Ίσως. Όμως αυτός ο κάποιος θα πρέπει να πιστέψει ότι οι άνθρωποι μας στην Ελλάδα κάνουν λάθος».

Τζιγάντες: «Κάνουν λάθος».

«Αυτά είναι η άποψη σας», μου απάντησε. «Όμως οι φάκελοι της CIA, του Πενταγώνου και του υπουργείου Εξωτερικών δεν λένε αυτό. Οι φάκελοι αυτοί λένε ότι ο Παπανδρέου και οι άνθρωποι του -φαντάζομαι ότι σε αυτούς συ­μπεριλαμβάνεστε και εσείς- δεν είναι αξιόπι­στοι«.

«Τι σημαίνει ότι δεν είμαστε ‘αξιόπιστοι’;».

«Αξιόπιστοι σύμμαχοι, φαντάζομαι», μου απάντησε.

Τι πιστεύετε εσείς;».

«Μάλλον όχι. Τουλάχιστον όχι απολύτως. Όμως είχα την ευκαιρία να πληροφορηθώ για την ποιότητα των αναφορών που λαμβάνουμε από το εξωτερικό. Οι αναφορές αυτές δεν είναι καλύτερες από τους ανθρώπους που τις γρά­φουν, και γνωρίζω μερικούς από αυτούς τους ανθρώπους».

 

Στη σοβιετική γελοιογραφία της εποχής το κλασικό καπιταλιστικό γουρούνι γκρεμίζει με το δολάριο-ρόπαλο τους συνοριακούς φράχτες και τα ταμπελάκια με την ένδειξη"κυριαρχία".

«Υπονοείτε -σχεδόν ισχυρίζεστε- ότι είναι λανθασμένες οι αναφορές από την Ελλάδα που υποστηρίζουν ότι ο Παπανδρέου δεν είναι α­ξιόπιστος;».

«Όχι ακριβώς», μου απάντησε ο Ρόμπερτ Κένεντι. «Όταν λέω ότι γνωρίζω τους ανθρώπους που γράφουν τις αναφορές, υπονοώ ότι γνωρί­ζω μερικές από τις προκαταλήψεις τους. ‘Έχουν σταδιοδρομήσει στην Ελλάδα. Ξεκίνησαν μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και βοήθησαν τους ‘Έλληνες να νικήσουν τους κομμουνιστές α­ντάρτες. Οι ίδιοι Αμερικανοί -ή τουλάχιστον κά­ποιοι από αυτούς- βρίσκονται σήμερα στην Ελλά­δα γράφοντας αναφορές. Εξακολουθούν να βλέ­πουν την Ελλάδα υπό το πρίσμα του αγώνα ε­ναντίον των κομμουνιστών. Εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η Ελλάδα είναι χωρισμένη σε δύο στρατόπεδα: το φιλοκομμουνιστικό και το αντικομμουνιστικό».

-Τζιγάντες: «Μα αυτό δεν είναι αλήθεια».

«Εσείς λέτε ότι δεν είναι αλήθεια», μου εί­πε ο Ρόμπερτ Κένεντι. Όμως ο όγκος των στοι­χείων στους φακέλους μας -φακέλους που συσ­σωρεύτηκαν τα τελευταία είκοσι χρόνια- δεί­χνει τόσο σε μένα όσο και σ’ οποιονδήποτε άλ­λο διαβάσει τους φακέλους ότι υπάρχουν δύο κατηγορίες Ελλήνων: αυτοί που ανήκουν στη Δε­ξιά και με τους οποίους έχουμε συνεργαστεί και στους οποίους μπορούμε να βασιστούμε, και οι υπόλοιποι, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν έ­να δυνητικό κίνδυνο. Αυτό που εννοώ είναι ό­τι, αν θέλετε οι Αμερικανοί στην Ελλάδα να σταματήσουν να ευνοούν τη Δεξιά, το έργο σας θα είναι δύσκολο. Θα πρέπει να πείσετε τον Λίντον ότι εσείς, ένας ξένος, έχετε δίκιο και ότι μεγάλος αριθμός Αμερικανών κάνουν λάθος. Θα πρέπει να βρείτε έναν Αμερικανό να μιλή­σει εκ μέρους σας, κάποιον τον οποίο ο Λίντον εμπιστεύεται στις εξωτερικές υποθέσεις»».

Ο Ελληνοκαναδός φίλος του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ αφηγείται ακόμη ότι η δημοσιογράφος Μάρ­γκαρετ Χίγκινς του μετέφερε μια συζήτησή της με τον πρόεδρο Λίντον Τζόνσον, ο οποίος της είχε αναφέρει ότι ο Παπανδρέου «είχε προδώ­σει την Αμερική». Ο αμερικανός πρόεδρος, σύμφωνα με τη Χίγκινς, είπε:

«Δεν δώσαμε σε αυτό τον μπάσταρδο την αμερικανική υπηκοότητα;

Ήταν Αμερικανός πολίτης, με όλα τα δικαιώματα και τα προνόμια. Ορκίστηκε πίστη στη σημαία. Και αποφάσισε να ξαναγίνει ‘Έλληνας. Δεν μπορείς να εμπιστευτείς έναν άνθρωπο που παραβιάζει τον όρκο πίστης του στη σημαία των Ηνω­μένων Πολιτειών».

Ο Τσιγάντες στη διάρκεια της συζήτησης που είχε ο ίδιος με τη δημοσιογράφο Χί­γκινς  άκουσε την τελευταία να λέει:

«Ο φίλος σου δεν μου μοιάζει για κομμου­νιστής, όμως οι άνθρωποι μας στην Ελλάδα λέ­νε ότι είναι κομμουνιστής».

Ο Τζιγάντες απάντησε:

«Ο δεξιός Τύπος τον χαρακτηρί­ζει κομμουνιστή, Μάργκαρετ. Ακόμη και μένα με χαρακτηρίζουν κομμουνιστή».

-Χίγκινς: «Οι πηγές μας δεν επικαλέστηκαν τον ελ­ληνικό Τύπο, αλλά μερικούς από τους καλύτε­ρους συνδέσμους τους σης ελληνικές υπηρεσίες πληροφοριών».

-Τζιγάντες: «Ποιος είναι ο καλύτερος σύνδεσμος με μια υπηρεσία πληροφοριών; Ένας χαφιές που που­λάει πληροφορίες και στα δύο μέρη, ένας άν­θρωπος που σου λέει αυτό που θέλεις να α­κούσεις;».

«Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι χαφιέδες», του είπε η Χίγκινς. «Είναι Έλληνες αξιωματικοί των υπηρεσιών πληροφοριών, τους οποίους έχουμε εκπαιδεύσει και στους οποίους έχουμε διδάξει όλα όσα γνωρίζουμε. Μου είπαν ότι είναι πολύ καλοί στη δουλειά τους, ότι είναι επαγγελματίες».

‘Όταν ο Τσιγάντες ζήτησε λεπτομέρειες, η Αμερικανίδα δημοσιογράφος απέφυγε να δώ­σει ονόματα, πιθανόν επειδή φοβήθηκε ότι ο Ελληνο­καναδός σύμβουλος δεν θα κρατούσε το μυ­στικό. Ο τελευταίος επικοινώνησε αμέσως με τον Ρόμπερτ Κένεντι και του είπε:

«Στην Ουάσινγκτον φτάνουν κάθε είδους α­βάσιμες πληροφορίες. Οι άνθρωποι σας στην Ελλάδα παρουσιάζουν ως κομμουνιστές τους Έλληνες που συμπαθούν τον Ανδρέα Παπαν­δρέου. Οι ΗΠΑ κινδυνεύουν να παραπλανη­θούν από λανθασμένες πληροφορίες που έρχονται από την Ελλάδα».

«Δεν μπορώ να κάνω κάτι γι’ αυτό. Ο Λίντον δεν πρόκειται να με ακούσει», απάντησε ο Ρόμπερτ Κένεντι.

-Τζιγάντες: «Υπάρχουν όμως άνθρωποι που εργάζονταν για τον αδελφό σας και τώρα εργάζονται για τον Τζόνσον. Ίσως αυτοί να σας ακούσουν».

«Και πώς μπορώ να ξέρω ότι δεν προσπα­θείτε να με παραπλανήσετε;», ρώτησε ο Ρόμπερτ Κένεντι.

-Τζιγάντες: «Νόμιζα ότι με εμπιστευόσασταν».

«Σας εμπιστευόμουν ως δημοσιογράφο. Μπο­ρώ να σας εμπιστεύομαι και τώρα που εργάζε­στε για την ελληνική κυβέρνηση;».

«Όντως εργάζομαι για την ελληνική κυβέρ­νηση, κύριε Κένεντι. Και η κυβέρνηση αυτή δεν είναι παράλογη. Δεν είναι κομμουνιστική. Δεν είναι αντιαμερικανική. Απλώς θέλει μεγαλύτε­ρη αξιοπρέπεια σης σχέσεις της με την Αμερι­κή. Ούτε καν διανοούμαι να σας απειλήσω ότι η Ελλάδα θα στραφεί στη Ρωσία αν οι Αμερικανοί συνεχίσουν να μας αντιμετωπίζουν με το ση­μερινό τρόπο. Είμαστε φίλοι και σύμμαχοι σας. Θα παραμείνουμε σύμμαχοί σας. Θα ήθελα να παραμείνουμε και φίλοι σας».

«Δεν μπορώ να κάνω κάτι, δεν μπορώ να κά­νω κάτι. Λυπάμαι», είπε ο Ρόμπερτ Κένεντι.

Ο Τσιγάντες αναφέρει ακόμη ότι στις 15 Ιουλίου 1965 ο βασιλιάς Κωνσταντίνος εξανάγκασε σε παραίτη­ση την κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου. Μετά από μερικές μέρες, του τηλεφώνησε ξα­νά η Μάργκαρετ Χίγκινς. Λέει ακόμη η τελευταία ότι ο συνταγματάρχης Γεώργιος Παπαδόπουλος και άλλοι «με τον έ­ναν ή τον άλλο τρόπο «συνδέονται με τις (σ.σ. αμερικάνικες) υπη­ρεσίες πληροφοριών».

«Σου ζητώ συγνώμη που δεν σου είπα αυτό που ήξερα την τελευταία φορά που συναντη­θήκαμε. Ήθελα να σου αναφέρω τρία ονόμα­τα: Παπαδόπουλος, Μακαρέζος και Ρουφογάλης. Είναι Έλληνες αξιωματικοί που με τον έ­ναν ή τον άλλο τρόπο συνδέονται με τις υπη­ρεσίες πληροφοριών. Είναι οι πιo πολύτιμες πη­γές μας στην Ελλάδα. Αν στο είχα πει, ίσως ο πρωθυπουργός σας να είχε κάνει κάτι».

Ο Λίντον Μπέινς Τζόνσον (αγγλ. Lyndon Baines Johnson) ήταν Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ επί προεδρίας Τζον Κέννεντυ. Μετά τη δολοφονία του τελευταίου, στις 22 Νοεμβρίου 1963, ανέλαβε ως ο 36ος Πρόεδρος της χώρας. Συχνά αναφέρεται στα αγγλικά με τα αρχικά του ονόματός του LBJ. Γεννήθηκε στο Τέξας στις 27 Αυγούστου 1908 και πέθανε στις 22 Ιανουαρίου 1973. Νίκησε στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1964 τον υποψήφιο του Ρεπουμπλικανικού κόμματος Γκολντγουόκερ με μεγάλη διαφορά. Στις εκλογές του 1968 αποσύρθηκε και δεν έθεσε υποψηφιότητα. Πηγή: Βικιπαίδεια./ φωτό: artcom

Είχαν προηγηθεί οι ύβρεις του Τζόνσον για τον Γεώργιο Παπανδρέου και τον Ανδρέα, ε­πειδή ο τότε πρωθυπουργός αρνήθηκε να α­ποδεχτεί τη διχοτόμηση της Κύπρου. Ακολού­θησε η συνάντηση του Έλληνα πρέσβη Αλε­ξάνδρου Μάτσα με τον Τζόνσον, κατά την ο­ποία ο πρώτος εξήγησε ότι η όποια συμφωνία πρέπει να περάσει από την ελληνική Βουλή. Του είπε λοιπόν ο Αμερικανός πρόεδρος:

«Τότε ακούστε με καλά, κύριε πρέσβη. Γαμώ το Κοινοβούλιο και το Σύνταγμα σας. Η Αμερι­κή είναι ελέφαντας. Η Ελλάδα είναι ψύλλος. Η Κύπρος είναι ψύλλος. Αν αυτοί οι δύο ψύλλοι συνεχίσουν να ενοχλούν τον ελέφαντα, ίσως ο ελέφαντας να τους χτυπήσει με την προβοσκί­δα του, να τους χτυπήσει για τα καλά».

Μάτσας: «Θα μεταφέρω τις απόψεις σας στον πρωθυπουργό. Όμως σας είπα ήδη ποια θα εί­ναι η απάντηση του πρωθυπουργού: η Ελλάδα είναι δημοκρατία. Ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να εναντιωθεί στη βούληση του Κοινοβουλίου».

-Τζόνσον: «Επιτρέψτε μου να σας πω ποια θα είναι η απάντησή μου αν ο πρωθυπουργός σας μου α­παντήσει αυτά που μου είπατε», τόνισε ο Τζόν­σον. «Ποιος νομίζει ότι είναι, σε τελική ανάλυ­ση; Δεν χρειάζομαι έναν δεύτερο Ντε Γκολ. Δί­νουμε πάρα πολλά δολάρια στους Έλληνες, κύ­ριε πρέσβη. Αν ο πρωθυπουργός σας αρχίσει να μου κάνει κήρυγμα για τη δημοκρατία, το Κοι­νοβούλιο και το Σύνταγμα, ίσως αυτός, το Κοι­νοβούλιο του και το Σύνταγμά του να μη διαρ­κέσουν για πολύ».

Τα γεγονότα που ακολούθησαν είναι λίγο πολύ γνωστά: με τις ευλογίες των ΗΠΑ η χούντα των συνταγματαρχών θα προλάβει τη χούντα των βασιλικών αξιωματικών και οι εκλογές που είχαν προκηρυχθεί για το Μάιο του 1967 δε θα γίνουν ποτέ. Ομάδα συνταγματαρχών με επικεφαλής τον πράκτορα της CIA συνταγματάρχη Γεώργιο Παπαδόπουλο συνωμοτεί και επιβάλλει πρώτη στρατιωτικό νόμο τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου του ίδιου έτους.

Η «προβοσκίδα του ελέφαντα» κατέλαβε σχεδόν τη μισή Κύπρο.

(1) Τ0 απόσπασμα είναι από το βιβλίο των Μιχάλη Ιγνατίου και Μάριου Ευρυβιάδη «CIA-O Απόρρητος Φάκελος του Ανδρέα» που κυκλοφορεί από τον Εκδοτικό Οργανισμό Λιβάνη και το Μetropolis, δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ο κόσμος του Επενδυτή. Την αφίσα για το σχέδιο Μάρσαλ και τη σοβιετική γελοιογραφία τα βρήκα ΕΔΩ. Tη φωτογραφία του προέδρου την πήρα από το artcom.

Advertisements

4 responses to “Αμερικανός πρόεδρος Τζόνσον: «Γαμώ το Κοινοβούλιο και το Σύνταγμα σας»!

  1. Θανάσης Παπασημακόπουλος Δεκέμβριος 16, 2010 στο 15:08

    Οι Αμερικάνοι έκαναν την δουλειά τους και δουλειά τους είναι να εκμεταλεύονται προς όφελός τους τα…»συμμαχικά» κράτη!!!! Εμείς και όταν λέω εμείς εννοώ τους αμερικανόδουλους Ελληναράδες, πότε θα μάθουμε ότι ο καλύτερος φίλος του Έλληνα πρέπει να είναι ο Έλληνας και κανένας άλλος…Πουλημένα τομάρια ένθεν και ένθεν ξεπούλησαν αυτή τη δύστυχη χώρα και τον λαό της!!!

  2. ΕΛΙΝΑ Δεκέμβριος 21, 2010 στο 13:07

    ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ….ΚΑΙ ΕΠΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ….ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΓΙΑ ΜΑΣ ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ……

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: