Ερανιστής

Κείμενα, άρθρα και ροές επιλεγμένων ειδήσεων

Το γάλα του λαού


Το γάλα του λαού

Γράφει ο Χατζηπετρής

Η ΔΩΔΩΝΗ προμηθεύεται γάλα από 7.000 παραγωγούς - κτηνοτρόφους, συναλλάσσεται με 350 προμηθευτές και 1200 πελάτες, ενώ απασχολεί 150 μόνιμους εργαζομένους, 250 εποχιακούς και 130 παραλήπτες γάλακτος, παίζοντας έτσι έναν καθοριστικό ρόλο στην οικονομική δραστηριότητα της περιφέρειας Ηπείρου.

Θα το πω εξ’ αρχής: Κατά την άποψη μου  η γαλακτοβιομηχανία Δωδώνη είναι κοινωνικά χρήσιμο να περάσει στους παραγωγούς και στους ίδιους τους εργαζόμενους. Δεν έχω περισσότερα οικονομικά στοιχεία, ώστε να μπω στην ουσία της υπόθεσης, ούτε όμως έχω πειστεί για τις προθέσεις και τις ικανότητες της κυβέρνησης να στηρίξει ένα σοβαρό και υγιές συνεταιριστικό κίνημα: είναι χαρακτηριστικό ότι όλο και περισσότερο ελάχιστες ξένες πολυεθνικές τροφίμων ελέγχουν το 80/85% των σημείων πώλησης.

Διαβάζω πάντως στην ιστοσελίδα της εταιρίας ότι η επιχείρηση είναι κερδοφόρα από το 1984:

1.-Η «ΔΩΔΩΝΗ Α.Ε – Α.Β.Γ.Η» είναι συνεχώς κερδοφόρος εδώ και πάρα πολλά χρόνια και, συγκεκριμένα, από το 1984 και μέχρι σήμερα. Και αυτό, όταν εξακολουθεί να διατηρεί τον κοινωνικό της χαρακτήρα στηρίζοντας με καλές τιμές, το εισόδημα των κτηνοτρόφων ολόκληρης της Ηπείρου.

Δεν ξέρω αν χρειάζεται ιδιαίτερη πολιτική διορατικότητα για να καταστεί η χώρα επαρκής στη φουντουκόπαστα, στο γάλα και τα δημητριακά, τα τζιμάνια του ΓΑΠ που χαράσσουν, τρομάρα μας, την πράσινη ανάπτυξη, θα ξέρουν καλύτερα. Αυτό που είναι διαπιστωμένο είναι ότι στην» ισχυρή Ελλάδα» οι πολυεθνικές τροφίμων κυριολεκτικά αλωνίζουν.

 

Τα «σκήπτρα» στην κερδοφορία όσον αφορά την αγορά καταναλωτικών προϊόντων διατηρεί η Ελληνική Εταιρεία Εμφιαλώσεως Coca-Cola ΑΕ, αν και το 2008 ήταν ανεπαίσθητα μειωμένη έναντι του 2007. Τα κέρδη της συγκεκριμένης εταιρείας ανήλθαν πέρυσι στα 173,6 εκατ. ευρώ έναντι 174,4 εκατ. ευρώ το 2007, σημείωσαν δηλαδή κάμψη 0,46%, αλλά οι πωλήσεις της έφτασαν τα 714,1 εκατ. ευρώ έναντι 686,6 εκατ. ευρώ τον προηγούμενο χρόνο. Πηγή: Το Βήμα, 20/11/2009.

Οι ίδιοι, λοιπόν, πάνω κάτω, αγροτοπαράγοντες που ξεφτίλισαν την έννοια του παραγωγικού συνεταιρισμού διορίζοντας στρατιές αργόμισθων, έρχονται τώρα να μας πουν ότι το μοντέλο απέτυχε γενικώς (προφανώς από μόνο του) και η «μόνη λύση» είναι να πουληθεί η περιουσία του ελληνικού λαού σε ιδιώτες. Από κοντά και οι νέοι επενδυτές με το μνημόνιο υπό μάλης, βιάζονται κι αυτοί να ανασυγκροτήσουν τη χώρα.  Αν λοιπόν, ως πολίτες και εργαζόμενοι, έχουμε σοβαρούς λόγους να είμαστε αντίθετοι με το κρατικοδίαιτο παρασιτικό μοντέλο ανάπτυξης της δεκαετίας του 80, έχουμε ακόμη σοβαρότερους λόγους να προβάλουμε και να στηρίξουμε, πολιτικά, ιδεολογικά και εμπράκτως, εναλλακτικές συνεταιριστικές μορφές παραγωγής που αμφισβητούν σ ή μ ε ρ α την κυριαρχία των πολυεθνικών, χωρίς βεβαίως να έχουμε αυταπάτες περί εθνικής αυτάρκειας.

Η δογματική αριστερή αντίληψη ότι στο καπιταλιστικό σκοτάδι δεν υπάρχει φως, επομένως οι αγρότες θα ψωμολυσσάν στον αιώνα τον άπαντα ή μέχρι ….το σοσιαλισμό, είναι απολύτως διαλυτική και επιπλέον δίνει στην πολιτική της κυβέρνησης έναν εύκολο αντίπαλο: τον σοβιετικού τύπου κρατισμό και μάλιστα στη χειρότερη εκδοχή του, όπως τον προβάλλει τελευταία το Κ.Κ.Ε. με τις ολοκληρωτικές θολούρες «περί λαϊκής οικονομίας στο σοσιαλισμό». Πριν ξεφύγω όμως σε ατέρμονες θεωρητικολογίες, ας δούμε πόσο πάει το γάλα:

Το αγελαδινό γάλα λοιπόν, πωλείται προς 37-41 λεπτά το κιλό, τόσα παίρνει ο παραγωγός, ενώ ο καταναλωτής το αγοράζει περίπου 2 ευρώ και 30 λεπτά. Είναι φανερό ότι η παράκαμψη του ενδιάμεσου συμφέρει και τον παραγωγό και τον καταναλωτή. Σύμφωνα δε με τα πρόσφατα στοιχεία του Ελληνικού Οργανισμού Γάλακτος και Κρέατος (ΕΛΟΓΑΚ), το 2009 οι παραγωγοί πούλησαν συνολικά 682.234 τόνους αγελαδινού γάλακτος έναντι 705.166 τόνων το 2008, γεγονός που μεταφράζεται σε μείωση 3,25%, με τις ανάγκες της ελληνικής αγοράς να υπερβαίνουν σε ετήσια βάση το 1,5 εκατ. τόνους αγελαδινού γάλακτος. Πιό απλά: και γάλα εισάγουμε και οι τιμές καθορίζονται από τα καρτέλ σε βαρος παραγωγών και καταναλωτών.

Ένα παραγωγικό  μοντέλο στο οποίο, μεταξύ άλλων, ο εκσυγχρονισμός του θα σημαίνει κυρίως συμμετοχή των παραγωγών  και καλύτερα προϊόντα και τιμές για παραγωγούς και καταναλωτές ταυτόχρονα, αξίζει ενδεχομένως να επιχειρηθεί στην περίπτωση της συνεταιριστικής Δωδώνης.. Αυτά βεβαίως είναι απλές σκέψεις ενός τρίτου, απλού εργαζόμενου  πολίτη, σε κάθε περίπτωση τον κύριο λόγο έχουν οι εργαζόμενοι στην εταιρεία, οι κτηνοτρόφοι και οι σύλλογοί τους.  Αυτά για σήμερα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: