Ερανιστής

Κείμενα, άρθρα και ροές επιλεγμένων ειδήσεων

Καταρρέει η Ιρλανδία, σε κρίση οι χώρες του ευρωπαϊκού νότου.


Καταρρέει η Ιρλανδία, σε κρίση οι χώρες του ευρωπαϊκού νότου.

Γράφει ο Χατζηπετρής

Η Ιρλανδία, η χώρα την οποία έπρεπε να έχουμε ως «πρότυπο ανάπτυξης»,  η χώρα με τη διεθνοποιημένη οικονομία, στενά δεμένη στα δίχτυα του διεθνούς χρηματοπιστωτικού  συστήματος βρίσκεται ουσιαστικά σε κατάσταση χρεοκοπίας. Οι Ιρλανδοί  φορολογούμενοι, κυρίως τα εργαζόμενα στρώματα, καλούνται  να πληρώσουν πάνω από 50 δισεκατομμύρια ευρώ για να σώσουν το τραπεζικό σύστημα της χώρας. Μόνο η επιβίωση  του ομίλου της Anglo Irish Bank εκτιμάται ότι θα κοστίσει 34 δισ. ευρώ. Το θρυλούμενο βιοτικό επίπεδο, αυτό που διαλαλούσαν οι νεοφιλελευθεροι, πάει περίπατο, η κρίση, η ανεργία και το ξήλωμα του κοινωνικού κράτους βρίσκονται ήδη στην ημερήσια διάταξη.

 

 

Τα πράγματα χειροτερεύουν και στην Ισπανία, μόλις χθες η Moody’s έβαλε ψαλίδι στην πιστοληπτική ικανότητα της χώρας. Σύμφωνα με τον ευγενή και ανεκτικό κερδοσκοπικό οίκο  αιτίες της υποβάθμισης είναι οι αδύναμες προοπτικές ανάπτυξης και «οι προκλήσεις που δημιουργούνται  για τη βελτίωση της δημοσιονομικής κατάστασης», ενώ παράλληλα γίνεται λόγος για «σημαντική επιδείνωση της δημοσιονομικής ισχύος της κυβέρνησης». Η Πορτογαλία βρίσκεται επίσης αντιμέτωπη με ένα νέο γύρο λιτότητας,

Ροκ σταρ της χρονιάς για το 2009 ανακηρύξει τον Silvio Berlusconi η ιταλική έκδοση του μουσικού περιοδικού Rolling Stone.

«Πρέπει να αποφύγουμε την πολιτική αστάθεια σε μία περίοδο οικονομικών δυσκολιών», τόνισε στην κρίσιμη τοποθέτησή του στο Κοινοβούλιο ο Ιταλός πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι, προσπαθώντας  να δημιουργήσει κλίμα υπέρ της κυβέρνησής του πριν  την ψήφο εμπιστοσύνης που είχε ζητήσει από τη Βουλή. Τελικά οι βουλευτές του ακροδεξιού Τζιανφράνκο Φίνι, ο οποίος προσφάτως είχε αποχωρήσει από τον κυβερνητικό συνασπισμό της Ιταλίας, έδωσαν την εμπιστοσύνης τους στον Σίλβιο Μπερλουσκόνι και, αν όλα πάνε κακά, οι Ιταλοί θα τον ανεχτούν ως πρωθυπουργό  μέχρι το 2013, τουλάχιστον.

«Περισσότερα από εξήντα χρόνια μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου και εικοσιπέντε μετά την επιστροφή των περισσότερων πολιτικών προσφύγων στην Ελλάδα, τι σκοπούς εξυπηρετεί η απαγόρευση επιστροφής των εναπομεινάντων πολιτικών προσφύγων;»

Το ερώτημα απευθύνουν  οι βουλευτές Λαφαζάνης Παναγιώτης, Αμμανατίδου-Πασχαλίδου Ευαγγελία, Δρίτσας  Θοδωρής,  Κουράκης Αναστάσιος και ο Βασίλης Μουλόπουλος προς τους κ.κ. Υπουργούς  Εσωτερικών και Εξωτερικών.

«Η Ελλάδα είναι σοβαρά υπερφορτωμένη και κατά τρόπο άδικο, Τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να της το αναγνωρίσουν, να σταματήσουν να επιστρέφουν αλλοδαπούς στην Ελλάδα και να τροποποιήσουν τον Κανονισμό του Δουβλίνο. Αν δεν γίνει αυτό, τα όποια οφέλη αποφέρει η οποιαδήποτε αναδιαμόρφωση στην Ελλάδα, θα υπονομεύεται από τον ολοένα αυξανόμενο αριθμό επιστροφών από άλλες Ευρωπαϊκές χώρες» γράφει ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Χουντής σε ερώτηση του προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τονίζει ότι «μια από τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις είναι να αναμορφώσει την δυσλειτουργική συμφωνία του Δουβλίνου μέσα στην Ε.Ε», διότι «χώρες όπως η Μάλτα και η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια δεν μπορούν να παρέχουν την κατάλληλη προστασία γιατί οι αριθμοί των εισερχομένων έχουν ξεπεράσει τις ικανότητές τους».

Να θυμίσουμε ότι σύμφωνα   με τον Κανονισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Δουβλίνο ΙΙ» (343/2003) που μας φόρεσαν κολλάρο οι Ευρωπαίοι , επεβλήθη η πρώτη χώρα εισόδου του αιτούντος άσυλο να αναλαμβάνει την υποχρέωση να φέρει εις πέρας το αίτημα ασύλου του. Ο αρχικός σκοπός του Κανονισμού ήταν, υποτίθεται, η «κατανομή ευθύνης» διεκπεραίωσης της διαδικασίας ασύλου μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών της Σύμβασης του Δουβλίνου, στην πράξη οι χώρες-πύλες  της περιφέρειας, όπως η Μάλτα και η Ελλάδα ανέλαβαν φορτία δυσανάλογα με τις δυνατότητές τους.

Στο νομό Σερρών οι βιομηχανικές ντομάτες σαπίζουν, υπολογίζεται ότι έχει ήδη καταστραφεί το 40-50% της παραγωγής, καθώς οι   εταιρείες «Βαβαλίδη-ΣΕΡΚΟ» και «Μπιτζίδη»  στο νομό Σερρών δεν τήρησαν τα συμβόλαια με τους παραγωγούς. Καλούμε τους παραγωγούς να κρατήσουν τις σάπιες ντομάτες, θα χρειαστούν αναμφίβολα.

Τα έχει αυτά ο καπιταλισμός, που θα ‘λεγε και η κ. Παπαρήγα, παραπέμποντας την παραγωγική ανασυγκρότηση της υπαίθρου για το κομμουνιστικό λαμπρό μέλλον. Βεβαίως αν μια χώρα εισάγει το 70% των αγαθών που καταναλώνει, πάλι καπιταλιστική είναι, μόνο που είναι παρασιτικά καπιταλιστική.

Το τελευταίο ελάχιστα το λαμβάνει υπόψιν του και ο κ. Γ. Στουρνάρας, πρόεδρος του ΙΟΒΕ, που προτείνει (Βήμα, 19.09.10) να πουλήσουμε όλα τα ακίνητα του κράτους και να ρεφάρουμε. Υπολογίζει δε την αξία τους γύρω στα 300 δισ. ευρώ, όσο περίπου και το χρέος της χώρας. Πιο σοβαροί ενδεχομένως αναλυτές τονίζουν ότι ακόμα και αν μηδενιζόταν το χρέος, σε μια δεκαετία θα είχαμε πάλι νταραβέρια, αφού απλούστατα συρρικνώνονται η παραγωγική βάση της χώρας. Η ιδέα για αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας με τη δημιουργία κοινωνικών επιχειρήσεων, με τη συμμετοχή ανέργων και την παραγωγική ανασυγκρότηση ευρύτερων περιοχών, δε φαίνεται να βασανίζει ιδιαίτερα τις λαλίστατες δεξαμενές σκέψης των  «σοσιαλιστών», εδώ δε βασανίζει την αριστερά, η οποία, αν δεν αναλώνεται σε κινηματικούς θεατρινισμούς όπως το Κ.Κ.Ε. ψάχνει ακόμα υποψήφιους. Μια μαοϊκή συνιστώσα μάλιστα του Σύριζα έφτασε πρόσφατα μέχρι το Νεπάλ, η πάλαι ποτέ κομμουνιστική Αλβανία είναι σαφώς πιο κοντά, αλλά δεν προσφέρεται, πλέον, για «όραμα».

Κάτοικοι των περιοχών του Ανατολικού Ολύμπου, Λιτόχωρου και Δίου και μέλη της επιτροπής αγώνα κατά των διοδίων εμπόδισαν την έναρξη των εργασιών της εταιρίας «Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου Α.Ε.», που διαχειρίζεται τον αυτοκινητόδρομο ΠΑΘΕ, τμήμα Μαλιακός – Κλειδί Ημαθίας. Η κατασκευή των πλευρικών διοδίων στη Λεπτοκαρυά σταμάτησε προσωρινά.

«Κυρίες και κύριοι, η Λευκωσία είναι η τελευταία διαιρεμένη πρωτεύουσα της Ευρώπης. Μας υπενθυμίζει καθημερινά την ανοχή της διεθνούς κοινότητας στην παραβίαση της διεθνούς νομιμότητας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», «Η Κυπριακή Δημοκρατία αντιμετωπίζει πλέον την τουρκική κατοχή με το καίριο πλεονέκτημα ότι είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης»δήλωσε ο Κάρολος Παπούλιας και μας θύμισε την αριστερά που «δεν ξεχνούσε» την Κύπρο.

 

Κατά τον κ. Πάγκαλο πάντως είμαστε «όλοι» συνένοχοι στο φαγοπότι που προηγήθηκε, ίσως και επειδή   κυκλοφορούμε στην πιο ακριβοπληρωμένη άσφαλτο στην Ευρώπη. Ίσα κι όμοια ο εξαμηνίτης άνεργος που έβαλε βύσμα με τον αεριτζή εργολάβο δημοσίων έργων δηλαδή.

Η πιάτσα βεβαίως τα ξέρει, είναι οι ίδιοι κομματικοί μηχανισμοί που εξέθρεψαν αυτά τα φαινόμενα και τώρα πουλάνε ειλικρίνεια και εξυπνάδες. Πέρα από το γεγονός ότι και ο ίδιος ο Πάγκαλος διόριζε συγγενικά του πρόσωπα, αναρωτιέμαι τι σπουδαίο αφήνει ως έργο πολιτικό ο ίδιος: ο κ. Πεπονής ας πούμε, έκανε τον Ασέπ, ο κ. Μπένος εμπνεύστηκε τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών, ο κ. Πάγκαλος μας αφήνει μόνο συνεντεύξεις.

Ωστόσο, η σπουδαιότερη και πιο εξοργιστική υπηρεσία που προσφέρει στο κόμμα του είναι οι επιθέσεις του προς το Κ.Κ.Ε.: επιχειρεί με αυτό τον τρόπο να αντιπαραθέσει απέναντι στην κυβέρνηση ένα φανερά απολιθωμένο πολιτικό πρόγραμμα, όπως αυτό της κ. Παπαρήγα. Ή μαζί μας, είστε και «ένοχοι» εξάλλου, ή με το μοντέλο της Αλβανίας και της Βουλγαρίας μοιάζει να λέει πονηρά ο κ.Πάγκαλος.

Σώπα, ρε μάγκα.


 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: