Ερανιστής

Κείμενα, άρθρα και ροές επιλεγμένων ειδήσεων

Eίθισται να δολοφονούν τους ποιητάς: Federico Garcia Lorca


Federico Garcia Lorca (5 Ιουνίου 1898 – 19 Αυγούστου 1936)

Φωτό: Αφίσα από τον Ισπανικό Εμφύλιο.

«Σμίγουν σε φιλιά τα στόματα

μέσα σε πλεξούδες από φλέβες

και όποιος για τον πόνο του πονάει

για πάντα θα πονάει

και όποιος το θάνατο φοβάται

πάντα μέσα του θα τον έχει»

Ο Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας, αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της ισπανικής ανατρεπτικής ποιητικής «Γενιάς του ΄27»- όπως έμεινε γνωστή.Γεννήθηκε στις 5 Ιουνίου του 1898 στην πόλη Φουέντε Βακέρος, κοντά στην Γρανάδα της Ανδαλουσίας, ο πατέρας του ήταν ευκατάστατος γαιοκτήμονας και η μητέρα δασκάλα πιάνου.

Το 1909 η οικογένεια Λόρκα μετακομίζει στην Γρανάδα- και το 1919 ο Λόρκα εγκαθίσταται στη Μαδρίτη, στη Φοιτητική Εστία, όπου θα γνωρίσει σημαντικά ονόματα της ισπανικής τέχνης, όπως ο σκηνοθέτης Λουίς Μπονιουέλ, οι ποιητές Δαμάσο Αλφόνσο, Πέδρο Σαλίνας, Ραφαέλ Αλμπέρτι, αλλά και ο ζωγράφος Σαλβαδόρ Νταλί.

Γειτονιά στην Κόρδοβα

Τοπικό νυχτερινό

Στο σπίτι φυλάγεσαι
από τ’ άστρα.
Η νύχτα καταρρέει.
Μέσα, είναι μια μικρή νεκρή
μ’ ένα άλικο τριαντάφυλλο
κρυμμένο μέσα στα μαλλιά.
Έξι αηδόνια την κλαίνε
στα κάγκελα του παραθυριού.

Οι άνθρωποι πάνε αναστενάζοντας
μ’ ανοιχτές τις κιθάρες.

Το 1929 με 1930 ο ποιητής ζεί στη Νέα Υόρκη, φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Columbia, όπου, επηρεασμένος από τους χαοτικούς ρυθμούς της μεγαλούπολης, γράφει τη συλλογή «Ποιητής στη Νέα Υόρκη». Θα επιστρέψει στην Ισπανία το 1931 μετά την πτώση της δικτατορίας του Πρίμο ντε Ριβέρα. Δημιουργεί την «Μπαράκα» ένα κινούμενο θέατρο με στόχο να «φέρει» Ισπανούς κλασσικούς στα απομακρυσμένα μέρη της Ισπανίας. Στην Ισπανία πλέον ασχολείται διεξοδικά με τη συγγραφή θεατρικών έργων. Τα τρία τελευταία χρόνια της ζωής του ολοκληρώνει τις πιο σημαντικές θεατρικές του δημιουργίες, τον «Ματωμένο Γάμο», το «Σπίτι της Μπερνάντα Αλμπα» και τη «Γέρμα».

Ο Λόρκα από την πρώτη στιγμή στέκεται στο πλευρό των δημοκρατικών της Ισπανίας και του λαού που αγωνίζεται, γράφει σχετικά:

«Πολλές φορές όταν βλέπω τι συμβαίνει στον κόσμο αναρωτιέμαι: Γιατί γράφω; Κι όμως, χρειάζεται, χρειάζεται η δουλειά. Να δουλεύουμε και να βοηθάμε. Να δουλεύουμε έστω κι αν στοχαζόμαστε πως η δουλειά μας είναι μάταιη. Να δουλεύουμε για διαμαρτυρία. Γιατί η εσωτερική μας παρόρμηση θα ήταν κάθε μέρα να κραυγάζουμε στον κόσμο πως είναι γεμάτος αδικίες και κάθε είδους αθλιότητες. Διαμαρτύρομαι».

Τον Απρίλη του 1936, υπογράφει, μαζί με άλλους Ισπανούς συγγραφείς, ένα ανθρώπινο μανιφέστο για την παγκόσμια ειρήνη. Στο ποίημά του λέει:

«Το τραγούδι θέλει να γίνει φως / Στο σκοτάδι έχει κλωστές / από φεγγάρι και φώσφορο /. Πρέπει να υπάρχει ένας κόσμος / από ολάνοιχτα μάτια / από πικρές πληγές που καίνε / κανείς δεν κοιμάται στον κόσμο / το δηλητήριο / και των θεάτρων του πολέμου, οι νεκροκεφαλές».

Στις 19 Αυγούστου του 1936 δολοφονείται από τους φασίστες του Φράνκο:  μέλη της τοπικής φρανκικής φάλαγγας πήραν τον 38χρονο ποιητή – τον οποίο είχαν ήδη ανακρίνει και βασανίσει – μαζί με έναν κουτσό δάσκαλο, τους μετέφεραν σε κοντινό δασωμένο φαράγγι, τους έριξαν σαν σακιά μέσα σε μια τρύπα την οποία είχαν ανοίξει δύο νεαροί και τους σκότωσαν. Ήταν μόλις 38 χρονών, ο τάφος του δεν βρέθηκε ποτέ.

Πηγές: Το Βήμα, Χαραυγή, Παπί.

Advertisements

One response to “Eίθισται να δολοφονούν τους ποιητάς: Federico Garcia Lorca

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: