Ερανιστής

Κείμενα, άρθρα και ροές επιλεγμένων ειδήσεων

(ΙΙ)Αναζητώντας τις λέξεις: ρώγες, ρόγες και μανάρια


Θηλή κατασκευασμένη από υλικό λάτεξ, κάτι ανάλογο έμπαινε στα ρακοβύζι, ένα είδος αυτοσχέδιου μπιμπερό με το οποίο τάιζαν αρνάκια και κατσικάκια..

Σε προηγούμενο ιστογράφημα είχα ασχοληθεί με τις λέξεις γκιζέρι, σουρβάλα και έντισμα. Θα συνεχίσω με μερικές  ακόμα: ρόγα, ρώγα και ντάιμα. Οι λέξεις δε συνιστούν ακόμα κάποιου είδους ενότητα, νοηματική, ετυμολογική ή άλλη και επίσης δεν αναφέρομαι στην ετυμολογία όλων των λέξεων. Επέλεξα γι’ αυτό το λόγο τη μορφή του συνεχούς κειμένου.

Λεξικό Μπαμπινιώτη

Συναντούμε αρκετές φορές τη λέξη στο χρονικό του Μορέως:

«αφού την ρόγαν μας κρατείς, εμείς σε προσκυνούμεν (Xρον. Mορ. P 5143).» λογάτορας ο, βλ. ρογάτορας.

«του τόπου το δεμόσιον εξηλειμμένον παντελώς από τους ρογατόρους» (Χρον. Μορ. P 8663).

«Με λόγια μάς εδιάβαζεν, την ρόγαν μας απήρεν» (Χρον. Μορ. H 5281).

«μίξον ομαδόν άπαντα τά λαμβάνω, την ρόγαν …, τα εσώτυπα, τα εξώτυπα» (Προδρ. II 65 (πβ. και κριτ. υπ.)).

Για το ρήμα ιντερρογάρω, στο λεξικό του Κριαρά δίνεται η σημασία ρωτώ:

θυμού να ιντερρογάρεις (Στάθ. Γ´ 131).  [<ιταλ. interrogare]

Στο λήμμα κέρδος η ρόγα λεξικογραφείται ως αμοιβή: «δείχνει (ενν. η ξένη βάια) ότι αγαπά τα παιδία διά το κέρδος και την ρόγαν (Σοφιαν., Παιδαγ. 99).»

Βρίσκω τη λέξη και στο  λήμμα μετρώ: ορίζω, καταβάλλω, «κόβω» μισθό για κάποιον: «ρόγας εμέτρησε τους στρατιώτας αυτού (Δούκ. 3315).»

Δίνεται ακόμη η σημασία μηναίο(ν) το:

«την ρόγαν, το μηναίον μου (Προδρ. II 64)·   είχεν μηνίον ονομίσματα ώ τον χρόνον μοναχά» (Μαχ. 7231· Ασσίζ. 3207) και

«τους εκράτησεν … την ρόγαν και οικονομίαν όπου είχαν εξεδουλέψει (Χρον. Μορ. H 5265).»

Πηγή: Λεξικό Κριαρά

Μου είναι δύσκολο  να παρακολουθήσω το θέμα στα ιταλικά και ενδεχομένως στα Λατινικά και άλλες γλώσσες,  παρέθεσα απλώς τις απόψεις των δύο λεξικογράφων, χωρίς να είμαι σε θέση να τις εκτιμήσω.

Πάμε τώρα στη ρώγα απο το σταφύλι, πάνω στην οποία, σύμφωνα με το σχολικό  ποιηματάκι, έπεσαν και τρωγόπιναν oi εφτά σπουργίτες. Στο επίτομο λεξικό της Αρχαίας του Δορμπαράκη, (σελ. 715), το οποία δανείστηκα από τη βιβλιοθήκη της γειτονιάς μου, βρίσκω την λέξη ρώξ, η οποία ετυμολογείται  από το αρχαίο ρήμα ρήγνυμι. Ακολουθώ  την παραπομπή  στο λήμμα ράξ (η), της ραγός. Εκεί διαβάζω ότι η λέξη είναι ιωνικής προέλευσης και σημαίνει τη ρώγα του σταφυλιού. Βρίσκω ακόμη ότι κατά τον Ησύχιο οι Μακεδόνες έλεγαν ράμματα τα βοτρίδια, τις μπούκλες των μαλλιών, τα στριφογυριστά μαλλιά. Σύμφωνα με το ίδιο λεξικό υπάρχει και ο λατινικός τύπος racemus=βοτρίδια, βότρυς στα αρχαία ελληνικά είναι το τσαμπί του σταφυλιού.

Ο Δημητράκος αναφέρεται, και σωστά νομίζω, σε μικρό σφαιροειδή καρπό, καθώς και στο εσωτερικό του δακτύλου, το «μαλακό», το σημείο από το οποίο βγαίνει το δακτυλικό απότύπωμα:

Λεξικό Δημητράκου

.

Την ίδια ετυμολογία και  παρόμοια σημασία δίνει και ο Σταματάκος στο  λεξικό  της αρχαίας ελληνικής.  Αναφέρει ότι η λεξη είναι μεταγενέστερη και πιθανόν να προέρχεται από το ινδοευρωπαϊκό υπόστρωμα της ελληνικής γλώσσας ή από κάποια άλλη περιοχή της Μεσογείου. Οι προηγούμενοι δίνουν και τη σημασία της δηλητηριώδους αράχνης, η οποία ονόμάστηκε έτσι λόγω του σχήματος της, επειδή μοιάζει, υποθέτω,  με σκούρα ρώγα σταφυλιού. Στο ετυμολογικό λεξικό του Ανδριώτη (εκδ. 1992) βρίσκουμε τη λέξη  ρόγα ως μισθό, από το μεσαιωνικό ρόγα, σε ετυμολογική σχέση με το λατινικά roga και erogo=μοιράζω, δίνω.

Αν έτσι έχουν λεξικογραφικώς τα πράγματα, εκτιμώ, μαζί με τους συντάκτες του Λεξικού Μπαμπινιώτη, ότι δια το σχήμα ονομάστηκε έτσι και η γυναικεία θηλή, την οποία ο Μπαμπινιώτης γράφει με ω: ρώγα. Με ω, ρώγα,  υπάρχει  η λέξη και στο on line Λεξικό του Τριανταφυλίδη με την επιπλέον, μάλλον μεταφορική, σημασία: τα μικρά και ευτελή πράγματα ενδεχομένως να φανούν χρήσιμα στο μέλλον.

Λεξικό Μπαμπινιώτη

Οι πολυεθνικές επενδύουν εκατομμύρια για τη διαφήμιση και την προώθηση βρεφικών τροφών. Μια πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι ορισμένες εταιρείες ξοδεύουν κάθε χρόνο κατά μέσο όρο 30 δολάρια ανά βρέφος για τη διαφήμιση των προϊόντων τους, ενώ αντίστοιχα οι κυβερνήσεις δαπανούν 21 σεντς ανά βρέφος για την προώθηση του μητρικού θηλασμού. Πηγή: UNICEF

Αυτό που περιγράφει ο Μπαμπινιώτης υπάρχει και χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα, μόνο που με αυτό ταΐζουν και τάιζαν κατσίκια και αρνάκια, παρά βρέφη.  Στην ευρύτερη περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας γνωρίζω ότι λέγεται  ρακοβύζι και γαλοβύζι, υπάρχουν  και οι φράσεις έχω τα κατσίκια στο ρακοβύζι., λες και σε έχω (με το) ρακοβύζι=λες και είμαι υποχρεωμένος να σε ταίζω, μου κόλλησε ρακοβύζι κ.τ.ο. Στα μανάρια δίνουν γάλα με το ρακοβύζι, αφού η μαμά προβατίνα ή γίδα ....απουσίαζε. Μανάρια λέγονταν  τα αρνιά ή κατσίκια που μεγάλωναν με φροντίδα στο σπίτι. Πρόκειται συνήθως για ένα μπουκάλι, έχω δει και ρακοβύζι με μπουκάλι μπύρας, πάνω στο οποίο προσαρμόζεται  απλώς μια λαστιχένια θηλή.

Υπάρχει και ποιητική αναφορά: «στο ρωγοβύζι ανατριχιάζαν τα παιδιά… «(Ν. Καββαδίας, Federico Garcia Lorca)

Η λέξη ρουγοβύζι, ή ρωγοβύζι σημαίνει και τη γυναίκα η οποία με μισθό, με ρόγα, αναλαμβάνει το θηλασμό ενός βρέφους, την τροφό.  Χρησιμοποιείται με μεταφορική σημασία  και ως επίρρημα. Τη φράση ρουγοβύζι αναφέρει και ο Πρόκοβας* στο Λεξικό της Κουτσοβλαχικής(σ.113), ως ιδιωμαική λέξη που ακούγεται στην Ήπειρο. Αν λοιπόν οι συντάκτες του λεξικού  Μπαμπινιώτη γράφουν τη λέξη με ο, σύμφωνα με την καταγωγή της λέξης ρωγοβύζι από το ρώγα+ βυζί, θα έπρεπε να συμπεριλάβουν και τη λέξη ρογοβύζι= η γυναίκα  που θηλάζει έναντι αμοιβής (ρόγας), η τροφός και ρακοβύζι Ρογιασμένα λέγονταν τα πρόβατα που δίνονταν σε έναν τσομπάνη να τα συντηρεί. το ρήμα ρογιάζω=μισθώνω, αναφέρει και ο Ανδριώτης. Ο τσομπάνης έπαιρνε τη ρόγα, δηλαδή το μισθό, και ο ιδιοκτήτης των ζώων είχε δικαιώματα στο γάλα, τα αρνιά, το μαλλί κ.τ.ο, αναλόγα με τη συμφωνία.

Ο  κ. Μπαμπινιώτης, ατυχέστατα και πάλι, δεν αναφέρει κ α θ ό λ ο υ το ρήμα ρογιάζω, ούτε τη φράση ρογιασμένος, το ρήμα καταγράφει και ο Δημητράκος στο 15τομο λεξικό του:

Λεξικό Δημητράκου

Αναφέρεται ακόμα στο Δημητράκο το ρήμα ρωγιάζω, ως δημώδης λέξη, με ω με τη σημασία: αισθάνομαι στενοχωρίαν, φούσκωμα. Στο …»κέντρο Λεξικολογίας«(!) απαξίωσαν να συμπεριλάβουν και αυτή τη λέξη…Διατηρώ ωστόσο μια επιφύλαξη,  καθώς δεν έχω την Γ’ έκδοση, ούτε το Ετυμολογικό, και εκεί δεν δίνουν χωρίς φράγκα  τίποτα, ούτε υπάρχει σε ηλεκτρονική μορφή για να το δανειστώ απο φίλους…

Αντιθέτως, το λεξικό του Τριανταφυλίδη και το σπουδαίο Μεσαιωνικό του Κριαρά, υπάρχουν ελεύθερα και χρηστικότατα στο  διαδίκτυο.

Η ρόγα δηλαδή, όπως φάνηκε και στα παραθέματα στην αρχή του σημειώματος  ήταν και σχέση κοινωνική και οικονομική, όχι απλώς ο μισθός.  Οι ακτήμονες και φτωχοί ήταν συνήθως αυτοί που πήγαιναν βοσκοί ή βοηθοί με ρόγα, για ένα εξάμηνο, από τη μέρα της γιορτής του Αγίου Γεωργίου μέχρι  τον Οκτώμβρη, τη μέρα ακριβώς του Αγίου Δημητρίου. Ρόγα, μισθό, από την κοινότητα  έπαιρνε και ο βαλμάς, ο κοινοτικός τσομπάνης που φύλαγε και έβοσκε συνήθως τα μουλάρια, τα άλογα και τα γαιδούρια  του χωριού. Βαλμάς σε πολλά  χωριά της Μακεδονίας  λέγεται μεταφορικά και ο χαζός, αυτός που δεν του κόβει, ο ανεπρόκοπος κ.τ.ο. Βάκας, με την ευκαιρία, φίλε Φώτη, βρήκα ότι είναι πιθανόν ο γελαδάρης,  σύμφωνα με τον Κουτσοβλάχικο λεξικό του Πρόκοβα βάκα είναι η αγελάδα. Βάκα λέγεται η αγελάδα και στα βλάχικα της Σαμαρίνας, όπως με διαβεβαίωσε ο επιφανής δικηγόρος της Θεσσαλονίκης Γ.

Με εξάντλησε ο κ. Καθηγητής,  θα ανατρέξω  και στο  εξαιρετικό  Αντιλεξικό του Μποσταντζόγλου, στο οποίο βρίσκω και τη ρώγα-θηλή γραμμένη με ο: ρόγα, πρίν περάσω στην τελευταία λέξη για σήμερα:

Το  επίρρημα ντάιμα δεν το βρήκα στα Λεξικά Μπαμπινιώτη, Ανδριώτη, Γεωργοπαπαδάκου, Τριανταφυλίδη και Κριαρά, αν έψαξα σωστά. Χρησιμοποιείται σε φράσεις όπως: έρχόταν ντάιμα από το σπίτι= ερχόταν τακτικά, συνέχεια, από το σπίτι, τον φιλοξενούσαμε ντάιμα=τον φιλοξενούσαμε κάθε φορά που ερχόταν, πάντοτε κ.τ.ο.  Γνωρίζω τη λέξη προφορικά,  εμπειρικά διαπιστώνω ότι τη χρησιμοποιούν κυρίως οι παλιότεροι. Ο υπομονετικός  Πρόκοβας έχει καταγράψει στο λήμμα έτα(η) = αιώνας, αιωνιότητα, χρονική περίοδος, τη φράση ντι ντάιμα=από πάντοτε. Με την ίδια σημασία έχω ακούσει από παλιότερους και τη λέξη ντούρμα. Επιφυλλάσομαι προς το παρόν για τις ετυμολογίε. Είναι πιθανόν η λέξεις να πέρασε στα Καμβούνια από τους Λιβαδιώτες που κατέβαιναν τακτικά στο παζάρι (εννιάμερο) των Σερβίων Κοζάνης.

Πάλι σεντόνι βγήκε, δε μου ‘κανε καρδιά να το κόψω άλλο,  θα συνεχίσω  σε επόμενο ιστογράφημα.

Διαβάστε ακόμη: Αναζητώντας τις λέξεις: γκεζερώ, σουρβάλα, έντισμα.

*Κώστα Ε. Πρόκοβας, Λεξικό της Κουτσοβλαχικής του Λιβαδίου Ολύμπου, Θεσσαλονίκη 2006, έκδοση του συλλόγου Λιβαδιωτών Θεσσαλονίκης.

Advertisements

11 responses to “(ΙΙ)Αναζητώντας τις λέξεις: ρώγες, ρόγες και μανάρια

  1. sarant Απρίλιος 30, 2010 στο 08:59

    Πολύ ενδιαφέρον. Ίσως θα έπρεπε να ξεκαθαρίσεις καλύτερα, όμως, ότι πρόκειται για δύο διαφορετικές λέξεις, που συνέπεσε να είναι ομόηχες: ρώγα είναι ο μικρός σφαιροειδής καρπός και η θηλή, ρόγα είναι η αμοιβή. Η πρώτη λέξη ετυμολογείται από τα αρχαία, η δεύτερη είναι δάνειο. Στην εποχή μας, η ρόγα (αμοιβή) πολύ λίγο χρησιμοποιείται, οπότε πολλοί γράφουν με όμικρον τη ρώγα χωρίς να ενοχλεί η ταύτιση με την (ξεχασμένη πια) ρόγα = αμοιβή.

    Να προσθέσεις και το ρογί ή ροΐ, το δοχείο για λάδι.

  2. Δημήτρης Απρίλιος 30, 2010 στο 20:01

    Καλησπέρα, κ. Σαραντάκο
    Βρήκα το ρογί και μερικές ακόμα σχετικές, θα τις προσθέσω κάποια στιγμή, ίσως κάνω και ένα ευρετηρίο.
    Η λέξη ρόγα και τα παράγωγα της είναι όντως ξεχασμένη, χρησιμοποιείται, ωστόσο, πολύ περισσότερο από εκατοντάδες άλλες στις οποίες αναφέρονται αρκετοί λεξικογράφοι. Η ρόγα ως κοινωνική σχέση, αν το δούμε …κοινωνιολογικά, υπάρχει σήμερα σε μεγάλη έκταση στα χωριά: οι μετανάστες που απασχολούνται στην κτηνοτροφία είναι στην ουσία ρογιασμένοι τσομπάνηδες με εκπληκτικά όμοιο τρόπο. Οι τσομπάνηδες σήμερα πληρώνονται με 400 ευρώ, μένουν σε καλύβα στο βουνό, κάποιες φορές με σχετική άνεση, συμπεριλαμβάνεται στη συμφωνία η σίτιση τους, ακόμα και τσιγάρα, μπύρες κλπ. Στις αρχές του ’90 τουλάχιστον, η οικογένεια του κτηνοτρόφου προσέφερε και ρούχα κλπ. Παλιά έδιναν ένα ζευγάρι τσαρούχια, και ο Παπαδιαμάντης έβοσκε τη Μοσχούλα του με ρόγα καρβέλια καλογερικά. Οι τιμές που αναφέρω είναι τρέχουσες. Έχουμε στην ουσία να κάνουμε με εθιμικό εργασιακό δίκαιο. Ως προς τη γραφή με ο ή ω θεωρώ το θέμα ήσσονος σημασίας, γράφω τη λέξη με ω, αλλά δε θεωρώ «λάθος» τη γραφή με ο. Αυτό που θεωρώ γενικότερα σημαντικό είναι μια ιδιότυπη λεξοκτονία με την εξαφάνιση λέξεων και σημασιών από τα λεξικά, για διάφορους λόγους. Αν δεχθούμε, γενικά, ότι η σημασία μιας λέξης γεννιέται με τη χρήση και τη μ ε τ α φ ο ρ ά, ειδικά με τη λαϊκή χρήση, καμιά λέξη ή έκφραση δεν είναι «άχρηστη», επειδή υποτίθεται οι ιστορικές συνθήκες που τη γέννησαν δεν υπάρχουν: το Γυμνάσιο της γειτονιάς μου υπάρχει, κι ας είναι ντυμένοι οι μαθητές.
    Το θέμα γίνεται σοβαρότερο, όταν κάποιος τείνει να αναγορευτεί σε εθνικό λεξικογράφο, με κ α ν ο ν ι σ τ ι κ έ ς αξιώσεις ηγεμονικού τύπου, καταλαβαίνετε, νομίζω, τι εννοώ…
    Ευχαριστώ και πάλι για το ενδιαφέρον

    • I.Mpounis Μαΐου 5, 2010 στο 10:00

      Μάλλον έχετε μπλέξει λίγο τα πράγματα. Τα Λεξικά Τριανταφυλλίδη, Μπαμπινιώτη και (Το Νέο) Κριαρά είναι λεξικά της Κοινής Νεοελληνικής και ξεκαθαρίζουν από τις εισαγωγές- προλόγους τους ότι δεν καλύπτουν το διαλεκτικό και ιδιωματικό λεξιλόγιο της Ελληνικής, πλην ορισμένων -λίγων- περιπτώσεων. Το λεξικό του Δημητράκου (όπως και του Παπύρου) είναι ΟΛΗΣ της Ελληνικής, οπότε είναι αυτονόητο ότι περιέχει και μεσαιωνικές και αρχαίες λέξεις. Επίσης, το λεξικό του Κριαρά στο οποίο αναφέρεστε είναι το Μεσαιωνικό (της Μεσαιωνικής δημώδους ελληνικής), οπότε λογικό είναι να περιέχει ορισμένες τέτοιες λέξεις. Όσο για το ποια λεξικά προσφέρονται δωρεάν και ποια όχι, λάβετε υπόψη σας ότι τα παρεχόμενα στο διαδίκτυο λεξικά Τριανταφυλλίδη και Κριαρά εκπονήθηκαν από κρατικόδίαιτους φορείς με χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου, οπότε ορθώς διατίθενται δωρεάν ονλάιν. Το λεξικό Μπαμπινιώτη όμως, αγαπητέ, έκπονήθηκε από ιδιωτικό εκδοτικό οίκο και ως γνωστόν οι ιδιώτες ζουν από τις εισπράξεις που κάνουν…

      • Δημήτρης Μαΐου 7, 2010 στο 16:07

        I.Mpounis

        Καλησπέρα κ. Μπούνη,
        Ευχαριστώ κατ’ αρχήν για το ενδιαφέρον σας και ζητάω συγγνώμη για την καθυστέρηση.
        Θα προσπαθήσω να γίνω πιο ξεκάθαρος και ξεκινάω από το τελευταίο σχόλιο σας περί «κρατικοδίαιτων» φορέων. Είναι αλήθεια ότι τα Λεξικά στα οποία αναφέρεστε τα συνέταξαν εργαζόμενοι επιστήμονες οι οποίοι πληρώνονταν από δημόσιο φορέα, από εμάς τους πολίτες δηλαδή. Αυτό δεν είναι εξ ορισμού κακό, εκτός κι αν υπονοείτε κάτι που αγνοώ, είναι πολύ καλό μάλιστα, όταν γίνεται σοβαρή, συστηματική και επιστημονική δουλειά. Ο κ. Μπαμπινιώτης και ο εκδοτικός οίκος έχουν το δικαίωμα να πουλάνε απλώς στο εμπόριο το Λεξικό τους. Όμως, αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι, οφείλουμε να πούμε ότι ο κ. Μπαμπινιώτης είναι «κρατικοδίαιτος», κατά την έκφρασή σας, από τα 35 του όταν διορίστηκε καθηγητής γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο και επίσης έτυχε ευρύτατης και θετικότατης προβολής από την ελληνική δημόσια τηλεόραση και δεκάδες δημόσιους φορείς. Αυτό σημαίνει διαφήμιση κύρος και π ω λ ή σ ε ι ς, την ΕΡΤ την πληρώνουμε επίσης. Δικαιούμαι ακόμη να υποθέσω ότι στο λεξικό του αξιοποίησε ένα μέρος, τουλάχιστον, των γλωσσολογικών ερευνητικών δραστηριοτήτων του, ως καθηγητής, μισθοδοτούμενος πάντα από το ελληνικό κράτος. Διαβάζω ακόμη στο βιογραφικό του ότι
        «το 2009 ορίστηκε επικεφαλής του Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και έχει αναλάβει το διάλογο για τις αλλαγές στο Λύκειο και το εξεταστικό σύστημα ως προς την εισαγωγή στα Ανώτατα Ιδρύματα.».
        Ο ιδιωτικός οίκος ζει όντως κυρίως από τις εισπράξεις των βιβλίων, όπως επίσης λέτε, ο κ. Μπαμπινιώτης είναι και εργαζόμενος στο ελληνικό πανεπιστήμιο.
        Θεωρώ ότι οι ιδιωτικές εκδόσεις έχουν να προσφέρουν πολλά, εκτιμώ όμως ότι μια πολιτεία που σέβεται τον εαυτό της πρέπει να μην αφήνει ορισμένα μορφωτικά ζητήματα αποκλειστικά στα χέρια της «αγοράς», για λόγους που ξεφεύγουν από τα πλαίσια του παρόντος. Θα έλεγα μάλιστα ότι είναι και απολύτως θεμιτό λ.χ. οι δημόσιες βιβλιοθήκες να στηρίξουν και ιδιωτικούς εκδοτικούς οίκους με την αγορά αντιτύπων κ.λ.π., ειδικά όταν έχουμε σπάνιες εκδόσεις, ασύμφορες εμπορικά κλπ.
        Πιστεύω λ.χ. ότι γνωρίζετε τις εκδόσεις του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τράπεζας, ένα καλό παράδειγμα με εξαιρετικούς τίτλους.
        Το εν λόγω λεξικό, λοιπόν, το πληρώσαμε ήδη, εμμέσως πλην σαφώς, με πολλούς τρόπους, γι’ αυτό το θέλω «τζάμπα». Βεβαίως, από τη στιγμή που εκδόθηκε, το λόγο έχει, «ορθώς» αλλά ατυχώς, η αγορά, και είναι απολύτως κατανοητά, και νόμιμα φαντάζομαι, τα οικονομικά οφέλη από την εμπορική δραστηριότητα του οίκου.
        Σχολίασα λοιπόν, αγαπητέ, αυτή την ιδιότυπη και προσοδοφόρα ανάμειξη ιδιωτικού/εμπορικού με το δημόσιο, και ως φορολογούμενος πολίτης.
        Η συζήτηση για τη νεοελληνική κοινή, τα λεξικά, τις λαϊκές εκφράσεις είναι μεγάλη και ανοιχτή. Μόνο επί συγκεκριμένων παραδειγμάτων θα μπορούσε να είναι γόνιμη. Ένα σχόλιο μόνο: με αφορμή τη μελέτη της ντοπιολαλιάς σε μια συγκεκριμένη περιοχή, στα Καμβούνια, βρήκα δεκάδες λέξεις διαδεδομένες, οι οποίες κατά την εκτίμηση μου, κατατάσσονται στη νέα ελληνική. Πολλές το λεξικό του Μπ. τις παραλείπει, αγνοεί σημασίες, ενώ άλλες, καθαρά αργκοτικές ή σπάνιες, τις καταχωρεί ως κοινές, με ασαφή κριτήρια κατά την εκτίμησή μου.
        Αυτά προς το παρόν, λίγο βιαστικά
        Καλησπέρα!

  3. Pingback: Αναζητώντας τις λέξεις: γκεζερώ, σουρβάλα, έντισμα « Ερανιστής

  4. Pingback: (Ι)Αναζητώντας τις λέξεις: γκεζερώ, σουρβάλα, έντισμα « Ερανιστής

  5. Pingback: (III) Αναζητώντας τις λέξεις: ούτε γκούι, ούτε γραμμή « Ερανιστής

  6. Pingback: (IV) Ο τζούρος, η τσούρα κι ο τζουράς « Ερανιστής

  7. Pingback: Μερικές λέξεις και μια φυσική συνταγή για τον πονόλαιμο. | Ερανιστής

  8. Pingback: (IV) Ο τζούρος, η τσούρα κι ο τζουράς

  9. Pingback: (III) Αναζητώντας τις λέξεις: ούτε γκούι, ούτε γραμμή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: