Ερανιστής

Κείμενα, άρθρα και ροές επιλεγμένων ειδήσεων

Αἰσχύλου: Προμηθεὺς Δεσμώτης


Αἰσχύλου: Προμηθεὺς Δεσμώτης


"Και ούτε χειμώνα εγνώριζαν βέβαιο σημάδι,ούτε ανθοφόρας άνοιξης, ούτε του θέρουςτου καρπερού κανένα, μα έτσι επορευόντανμε δίχως κρίση, ώσπου τους έδειξα των άστρωντις αξεδιάλυτες ανατολές και δύσεις.και των γραμμάτων τα συνθέματα τους βρήκα,της μνήμης, της μητέρας των Μουσών, εργάτες."

Ο Προμηθέας έρχεται σε σύγκρουση με τον θεό Δία, κυρίαρχο των φυσικών και ηθικών δυνάμεων, γιατί παράκουσε στη διαταγή του, καθώς έκλεψε απ’ τον Όλυμπο τη φωτιά, για να την προσφέρει στους ανθρώπους και να τους γλυτώσει από βέβαιη καταστροφή. Η τιμωρία του γι’ αυτήν την πράξη αγάπης είναι ανελέητη: θα μείνει καθηλωμένος για πολλά χρόνια πάνω σε έναν βράχο στην κορυφή του Καυκάσου. Το άχαρο έργο εκτελεί με οδύνη ο Θεός Ήφαιστος, με την επίβλεψη του Κράτους και της Βίας, που ενεργούν ως εκτελεστικά όργανα κατ’ εντολή του Δία. Δέσμιος όπως είναι ο Προμηθέας, θρηνεί για την άδικη ποινή του, αλλά υπομένει με γενναιότητα το φρικτό του μαρτύριο, χωρίς να πάψει ούτε στιγμή να καταριέται και να απειλεί τον παντοδύναμο Δία, όντας βέβαιος ότι στο τέλος το δίκιο θα νικήσει.*

Προμηθέας

Μην το θαρρείτε ξιπασιά μου ή περηφάνια
που δε μιλώ· μες στη βουβή τη συλλογή μου
σπαράζομαι να βλέπω αυτή μου την κατάντια.
Κι όμως, στο βάθος, σε ποιον άλλο παρά εμένα
χρωστούνε οι νέοι αυτοί θεοί τις τιμές που ‘χουν;
Μ’ αυτά τ’ αφήνω, κι είναι περιττό να κάνω
λόγο, γιατί τα ξέρετε· τώρα τα πάθη
των ανθρώπων ν’ ακούσετε, πώς, ενώ πρώτα
σαν τα μωρά ήταν, νου τους έβαλα και φρένες·

κι όχι παράπονο μ’ αυτούς πως έχω, μόνο
για να σας δείξω την καλή προαίρεση μου.

Και λοιπόν πρώτα βλέπαν και του κάκου έβλεπαν,

άκουγαν και δεν άκουγαν, μα όμοιοι με ονείρων  μορφές

σ’ όλο το μάκρος της ζωής τους

όλα  τα πάντα έτσι ανάκατα σύγχυζαν, κι ούτε
πλιθόχτιστα προσήλια σπίτια ξέραν, ούτε
τα ξύλα να δουλέυουν, μα σ’ ανήλια σπήλια
χωσμένοι ετρύπωναν σαν τ’ αχαμνά μερμήγκια.
Και ούτε χειμώνα εγνώριζαν βέβαιο σημάδι,

ούτε ανθοφόρας άνοιξης, ούτε του θέρους
του καρπερού κανένα, μα έτσι επορευόνταν
με δίχως κρίση, ώσπου τους έδειξα των άστρων
τις αξεδιάλυτες ανατολές και δύσεις.

και των γραμμάτων τα συνθέματα τους βρήκα,
της μνήμης, της μητέρας των Μουσών, εργάτες.
Κι έζεψα πρώτος στο ζυγό τα ζώα σκυμμένα
κάτω από ζεύγλες(1)
Κι έδεσα χαλινόστεργα(2) τ’ άλογα στο άρμα,
της αρχοντιάς της μεγαλόπλουτης καμάρι·
και τα θαλασσοπλάνητα δε βρήκεν άλλος
για τους ανθρώπους, τίποτα για με τον ίδιο
δεν έχω να σωθώ απ’ αυτές τις συμφορές μου.

Ολόκληρο το κείμενο, αρχαίο και σε μετάφραση  υπάρχει παρακάτω:

(Κλίκ για να δείτε ολόκληρο το κείμενο, αρχαίο πρωτότυπο ή σε μετάφραση.) Πηγή: Μικρός Απόπλους**

*Πηγή: Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, Αρχείο παραστάσεων.

**Μικρός απόπλους.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: