Ερανιστής

Κείμενα, άρθρα και ροές επιλεγμένων ειδήσεων

Συλλογικότητες της ελπίδας: εναλλακτική κοινότητα «Πελίτι»



Bookmark and Share

10η Πανελλαδική Γιορτή Ανταλλαγής Ντόπιων Ποικιλιών

Στις 10 Απριλίου στο Μεσοχώρι Παρανεστίου, στο νομότης Δράμας.

.

Το «Πελίτι» είναι αστική μη κερδοσκοπική εταιρία, εγκεκριμένη από το πρωτοδικείο της Δράμας. Συλλογή, διατήρηση και διάδοση των ντόπιων ποικιλιών

Το «Πελίτι» σήμερα είναι η σημαντικότερη οργάνωση στην Ελλάδα, στο θέμα της συλλογής, διάδοσης και διάσωσης των  ντόπιων ποικιλιών.  Επίσης ασχολείται και με την καταγραφή των αυτόχθονων αγροτικών ζώων.

Εξερευνητικές αποστολές

Σε όλη τη διάρκεια του χρόνου πραγματοποιούνται εξερευνητικές αποστολές στην ηπειρωτική και την νησιώτικη χώρα.  Μέχρι σήμερα έχουν συγκεντρωθεί και διανεμηθεί πάνω από 1500  ποικιλίες λαχανικών, σιτηρών, κ. λ. π., σε  60.000 ερασιτέχνες και επαγγελματίες καλλιεργητές.

Η διατήρηση των ποικιλιών

Ένα μέρος από τις ποικιλίες που βρίσκουμε  στις εξερευνητικές αποστολές το δίνουμε στην Τράπεζα Γενετικού Υλικού, που είναι ο εθνικός φορέας για το φυτικό γενετικό υλικό. Ένα άλλο μέρος το δίνουμε  σε συνεργαζόμενους καλλιεργητές–διατηρητές, προκειμένου να αναλάβουν τη ζωντανή διατήρησή του και την αξιολόγησή του.

Αποστολές σπόρων

Το «Πελίτι» έχει την δυνατότητα να δίνει μικρές ποσότητες σπόρων σε καλλιεργητές.  Οι σπόροι αυτοί είναι αβελτίωτες ποικιλίες και δίνονται δωρεάν από το Πελίτι.

Το «ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΣΠΟΡΩΝ» μοιράστηκε στην παγκόσμια συνάντηση των κοινοτήτων διατροφής Terra Madre στο Τορίνο της Ιταλίας στις 26-30 Οκτώβρη του 2006.

Μεταφράστηκε  για το Πελίτι από τη Ρένα Ακριτίδου.

Γίνεται μια προσπάθεια να φτάσει στα χέρια περισσότερων ανθρώπων.

[…]

Οι σπόροι είναι δώρο της φύσης, περασμένων γενεών και διαφορετικών πολιτισμών. Είναι έμφυτο καθήκον και ευθύνη μας να τους προστατέψουμε και να τους περάσουμε στις μελλοντικές γενιές. Είναι ο πρώτος κρίκος στην αλυσίδα της τροφής, η ενσάρκωση της βιολογικής και πολιτιστικής ποικιλότητας και η αποθήκη της μελλοντικής εξέλιξης της ζωής. Από την απαρχή της Νεολιθικής Επανάστασης, πριν από περίπου 10.000 χρόνια, οι αγρότες και οι κοινότητες εργάζονταν για να βελτιώσουν τις σοδειές, τη γεύση, τις θρεπτικές και άλλες ιδιότητες των σπόρων. Επεκτάθηκαν και πέρασαν τη γνώση τους για τις επιδράσεις στην υγεία και τις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών, την αλληλεπίδρασή τους με άλλα φυτά και ζώα, με το έδαφος και το νερό. Σπάνια αρχικά περιστατικά υβριδικοποίησης, έδωσαν ώθηση σε μεγαλύτερης έκτασης καλλιέργεια συγκεκριμένων φυτών στα Κέντρα Καταγωγής τους (όπως το σιτάρι στη Μεσοποταμία, το ρύζι στην Ινδοκίνα, το καλαμπόκι και η πατάτα στην Κεντρική Αμερική), τα οποία από τότε επεκτάθηκαν σε όλο τον κόσμο.

Η ελεύθερη ανταλλαγή σπόρων μεταξύ των αγροτών υπήρξε η βάση της διατήρησης της βιοποικιλότητας, καθώς και της διατροφικής ασφάλειας. Αυτή η ανταλλαγή, βασίζεται στη συνεργασία και την αμοιβαιότητα, όπου οι αγρότες εν γένει ανταλλάσσουν ίσες ποσότητες σπόρων. Αυτή η ελευθερία, πηγαίνει πέρα από την απλή ανταλλαγή σπόρων: περιλαμβάνει και την ανταλλαγή ιδεών και γνώσης καλλιέργειας του σπόρου, τις οποίες οι αγρότες κερδίζουν ουσιαστικά παρατηρώντας το σπόρο να ανταπτύσσεται στα χωράφια. Η πολιτισμική και θρησκευτική σημασία του φυτού, η γαστρονομική του αξιοποίηση, η ανθεκτικότητά του στην ξηρασία και τις ασθένειες, η αντοχή του στα παράσιτα, η διατήρησή του και άλλες αξίες, διαμορφώνουν τη γνώση που η κοινότητα αποδίδει στο σπόρο και το φυτό που παράγει.

.

Σήμερα, η ποικιλία και το μέλλον του σπόρου, τελεί υπό απειλή. Από 80.000 βρώσιμα φυτά που χρησιμοποιούνται για τροφή, μόνο περίπου 150 καλλιεργούνται και μόνο οχτώ, είναι αντικείμενα εμπορίου παγκοσμίως. Αυτό συνεπάγεται μη αναστρέψιμη εξαφάνιση της ποικιλότητας σπόρων και φυτών. Η διάβρωση της ποικιλότητας προκλήθηκε από την τάση για ομογενοποίηση στη βιομηχανική γεωργία. Η ελευθερία του σπόρου και η ελευθερία των αγροτών απειλούνται από νέα ιδιοκτησιακά δικαιώματα και νέες τεχνολογίες, οι οποίες μεταμορφώνουν τα φυτά από αγαθό που μοιράζονται οι αγρότες, σε εμπόρευμα, υπό το κεντρικό μονοπώλιο εταιριών.

Παρομοίως, η ταχεία εξαφάνιση ποικίλων φυτών και ιδιοτήτων φυτών και η ανάπτυξη μη ανανεώσιμων σπόρων, όπως ιδιοκτησιακά υβρίδια και στείροι σπόροι, που βασίζονται στην καταστροφική τεχνολογία, απειλεί το ίδιο το μέλλον του σπόρου και μαζί με αυτού, το μέλλον των αγροτών και την ασφάλεια των τροφίμων.

[…]

Δικαιώματα Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Μονοπώλια Σπόρων

Η άνθηση της γενετικής μηχανικής στη δεκαετία του ΄80, οδήγησε στην γενίκευση, πρακτικά σε όλο τον κόσμο, της εισαγωγής βιομηχανικής πατέντας σε μορφές ζωής, δίνοντας αποκλειστικό και καθολικό ιδιωτικό έλεγχο πάνω στις ανακαλύψεις, που επαν-ορίζονται τώρα, ως εφευρέσεις. Υπό αυτούς τους νόμους για τις πατέντες οι σπόροι υποτάσσονται πλήρως σε ένα σύστημα «δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας» (ΙΠΡΣ), το οποίο βάσει νόμου – αν και όχι απαραιτήτως στην πραγματικότητα – μετατρέπουν τέτοιους σπόρους σε μη ανανεώσιμα στοιχεία παραγωγής και χρειάζεται να τους ξανααγοράζουν οι αγρότες κάθε χρόνο. Επιπροσθέτως, τις δύο τελευταίες δεκαετίες, υπήρξε μία ώθηση στην παραγωγή υβριδικών σπόρων, από φυτά στα οποία προηγουμένως, δεν είχε πρόσβαση αυτή η τεχνολογία.

Η τελευταία προσθήκη σε αυτή την ανάπτυξη, είναι οι Εξολοθρευτές σπόροι, που παράγουν σπόρο που είναι στείρος ή αυτοκτονικός από τη φύση του ή αναπαράγεται μόνο με την προσθήκη συγκεκριμένων εξωτερικών στοιχείων (αποκαλούνται και GURTS). Στο μεταξύ, σπόροι, καθώς και ορισμένες απομονωμένες ακολουθίες DNA, έχουν υπαχθεί στο σύστημα βιομηχανικής πατέντας. Η προστασία της ποικιλίας φυτών υπό το παγκόσμιο σύστημα UPOV έχει επεκταθεί ώστε να περιλαμβάνει αμοιβές για την επαναφύτευση σπόρων και για να ενσωματώσει δικαιώματα βιομηχανικής πατέντας στους ΓΜΟ. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, υπό τη συμφωνία Δικαιώματα Πνευματικής Ιδιοκτησίας που έχουν Σχέση με το Εμπόριο (TRIPS), υποχρεώνει τα κράτη μέλη του να εισάγουν γενικά συστήματα IPR στα φυτά. Επιπλέον, μετά την κατάρρευση των συνομιλιών του ΠΟΕ τον Ιούλιο του 2006, οι βιομηχανικές χώρες εντείνουν την επιβολή νόμων IPR στις αναπτυσσόμενες χώρες, μέσω της επιτάχυνσης διμερών εμπορικών συμφωνιών. Αυτές υπονομεύουν περαιτέρω τις δυνατότητες της Συνθήκης για τη Βιολογική Ποικιλότητα (CBV) και τη Διεθνή Συνθήκη για τις Γενετικές Πηγές των Φυτών για τα Τρόφιμα και της Γεωργία (GGRFA) μια διεθνή συμφωνία που εξασφαλίζει την ανταλλαγή σπόρων υπό το νέο παγκόσμιο καθεστώς IPR.

Ολόκληρο το μανιφέστο υπάρχει ΕΔΩ

Πηγή: Εναλλακτική  κοινότητα «Πελίτι»:

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: