Γιούλος είμαι, σε γελώ… και τα δίχτυα σου χαλώ!

Και τα μισά να είναι αλήθεια από όσα εκτοξεύουν το τελευταίο διάστημα ο ένας στον άλλο τα πουλέν της μεταπολιτευτικής παράγκας, αβίαστα μπορούμε να συμπεράνουμε ότι έχουμε να κάνουμε με συμμορίες που λυμαίνονταν το δημόσιο βίο. Οι έντιμοι άνθρωποι, βεβαίως, δεν έλειψαν και δεν λείπουν από τα κόμματα εξουσίας, ωστόσο, αν κρίνουμε από τα αποτελέσματα, η κυρίαρχη λειτουργία  εντός των κομμάτων ήταν η συναλλαγή.

Φωτό: Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (Σκιάθος 4 Μαρτίου 1851 - Σκιάθος 3 Ιανουαρίου 1911)

[...]

Ο γηραιός και περήφανος ναύτης  είχε εξαπατηθεί ήδη από τον Μανόλη τον Πολύχρονο και τον Γεροντιάδη, οι οποίοι, αν και τους έδωκε την ψήφο, αγνόησαν παντελώς το αίτημά του για ναυτική σύνταξη.

Ο Λάμπρος ο Βατούλας επισκέπτεται το ναυτικό στο σπίτι του:

“Εν τω μεταξύ ο Λάμπρος μετά των δύο συντρόφων του ανέβησαν εις του γέροντος πορθμέως μπαρμπα-Διοματάρη, εις καλύβην ανώγεων μετά μικρού σοφά, όπου εύρον τον γηραιόν ναυτικόν καθήμενον, αν και ήτο θέρος ήδη, παρά την εστίαν, καπνίζοντα ελεεινόν καπνόν με την πίπαν του και θερμαίνοντα τας δύο κνήμας, ων η μία είχε παγώσει προ ετών εις τον Δούναβιν και ερεθιζομένη από καιρού εις καιρόν τον καθίστα ανίκανον προς εργασίαν.

Ολόκληρο υπάρχει εδώ.